Araujo / Ortega: "We hadden niet eens door dat we zoveel wedstrijdpunten hadden gered"

Sofia Araujo en Marta Ortega hebben de halve finales van de Grand Slam in Parijs 2026 bereikt. De nummer vijf van de plaatsingslijst versloeg Bea González en Claudia Jensen, de nummers twee van de plaatsingslijst, in een spannende kwartfinale: 2-6, 7-6, 7-6. Na een moeizame eerste set en het redden van meerdere matchpunten, vonden de Spaanse en de Portugese de kracht om de wedstrijd, die uit hun handen leek te glippen, alsnog te winnen. Tijdens de persconferentie na de wedstrijd benadrukten ze één cruciaal element: mentale kracht.

"We wisten hoe we moesten lijden"

Deze overwinning had absoluut een bijzonder tintje. Marta Ortega en Sofia Araujo Ze kwamen net van een nederlaag tegen hetzelfde duo in het vorige toernooi in Madrid, onder omstandigheden die hen niet bevielen.

In plaats van deze mislukking te vergeten, kozen ze ervoor om er gebruik van te maken.

"We kwamen net van een moeilijk toernooi af, omdat we op een manier van hen verloren hadden die ons niet beviel. Maar het heeft ons wel geholpen om een aantal dingen te veranderen."

Op Roland-Garros had dit scenario hen opnieuw in de problemen kunnen brengen. Na het verlies van de eerste set moesten ze zich aanpassen aan de situatie. 6/2 Ortega/Araujo werden in de volgende twee sets onder druk gezet.

Maar deze keer gaven ze niet op.

“We hebben tot het allerlaatste moment gevochten, zelfs toen het erg moeilijk werd. We stonden een break achter, en vervolgens ook nog eens in de tiebreak. We hadden meerdere matchpunten tegen. Het belangrijkste is dat we wisten hoe we moesten afzien en dat we uiteindelijk beloond werden.”

"We hadden niet eens door dat we zoveel wedstrijdpunten hadden gered."

Een van de meest opvallende aspecten van deze kwartfinale is juist het vermogen van Ortega/Araujo om in hun eigen bubbel te blijven toen een nederlaag zeer dichtbij was.

Een zorgvuldig overwogen aanpak met hun coach: Vergeet de score zoveel mogelijk om je te concentreren op het spelplan. .

“We beseften niet dat we zoveel wedstrijdpunten hadden gered. We hebben er hard aan gewerkt om de score even te vergeten, ons te concentreren op de tactiek en te spelen zonder zenuwen of druk.”

Na een eerste ronde die grotendeels werd gedomineerd door hun tegenstanders, was het motto vrijwel heel eenvoudig geworden: plezier herontdekken .

“Na een slechte eerste set zeiden we tegen onszelf: ‘Kom op, laten we ervan genieten, laten we er iets van maken.’ Ik denk dat het verschil vandaag in het mentale aspect zat.”

Kan deze mentale kracht getraind worden?

Na zo'n scenario was de vraag onvermijdelijk: is het vermogen om te overleven wanneer alles verloren lijkt aangeboren of kan het ontwikkeld worden?

Voor Araujo is het een beetje van beide.

"Ik denk dat het deels in jezelf zit. We zijn allebei vechters. Maar dit zijn ook dingen waar we aan kunnen werken."

De vergelijking met Real Madrid is veelzeggend. Tijdens hun vorige ontmoeting gaven beide spelers toe dat ze niet dezelfde houding hadden getoond.

“Vorige week liep het niet zoals we wilden, maar we hebben ook niet tot het einde toe gestreden. Onze instelling was niet goed, en dat was te zien aan het resultaat.”

Een paar dagen later is het contrast opvallend: De eerste set verloren, diverse hachelijke momenten, en toch een plek in de halve finale. .

Er is geen sprake van dat we aan het WK denken.

Met het oog op de aankomende internationale wedstrijden kan zo'n prestatie zeker veelbetekenend zijn. Beide spelers benadrukken echter dat ze niet de baan op gingen met de bedoeling een signaal af te geven in aanloop naar de wereldkampioenschappen.

Het eerste doel was veel directer.

“We dachten helemaal niet aan de wereldkampioenschappen toen we de baan op stapten. Ons voornaamste doel was om beter te presteren dan vorige week. Dat was de eerste prioriteit.”

Toen deze mijlpaal eenmaal bereikt was, veranderde de ambitie vanzelfsprekend.

"Toen we eenmaal beter speelden, was het doel om te winnen. We zeiden tegen onszelf: laten we alles geven, want we kunnen het."

Araujo benadrukt ook het belang van zijn partner op momenten dat zijn spel minder goed ging.

"In de periodes dat ik me niet helemaal goed voelde, heeft Sofi me enorm geholpen, en dankzij haar ben ik steeds beter geworden."

Ortega: "Voor mij is Sofi de beste partner."

Deze complementariteit vormde juist de kern van het laatste deel van de uitwisseling. Ortega en Araujo vertonen twee verschillende speelprofielen. Terwijl sommige paren op het circuit juist meer op vergelijkbare eigenschappen lijken te zijn gebaseerd.

Voor Marta Ortega heeft het echter geen zin om naar een universele formule te zoeken.

"Voor mij is Sofi de beste partner die er is. Zij is mijn partner, en het beste team dat we kunnen hebben, is ons eigen team."

Ze erkent echter wel de evolutie van het damespadel, waarbij steeds meer veelzijdige speelsters betrokken zijn.

"Voor padel is tegenwoordig een zeer veelzijdige speler nodig: een uitstekende verdediger, een uitstekende aanvaller en een grote mentale stabiliteit."

Maar juist die verschillen maken het circuit zo rijk.

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.