Padel heeft zich in Frankrijk gevestigd als een van de populairste racketsporten, dankzij de snelle groei van het aantal spelers en faciliteiten. Achter deze positieve ontwikkeling schuilt echter een terugkerende observatie onder professionals in de sportgeneeskunde:  Het aantal blessures bij padel neemt in hetzelfde tempo toe als de sport zelf. De kuiten, achillespezen, ellebogen, schouders en onderrug behoren tegenwoordig tot de meest getroffen lichaamsdelen bij padelspelers, met name amateurspelers.

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zijn deze blessures niet te wijten aan pech of simpelweg ouderdom. Ze komen meestal voort uit vermijdbare fouten in trainingsmanagement, herstel en fysieke voorbereiding. Begrijpen hoe je padelblessures kunt voorkomen is daarom cruciaal voor iedereen die zijn spel wil verbeteren.  Langdurig spelen, vooruitgang boeken en hun gezondheid behouden. .

In deze laatste aflevering, gewijd aan de risico's van padel, blikken we terug op de  vijf fundamentele pijlers van preventie Gevalideerd door wetenschappelijke literatuur en praktijkervaring, om elke speler te helpen een duurzamere, effectievere en pijnvrijere training op te bouwen.

1. Geleidelijke vooruitgang, de basis van een duurzame praktijk

Een te snelle toename van het volume of de intensiteit van het spel is tegenwoordig de belangrijkste oorzaak van blessures bij padelspelers. Padel legt aanzienlijke druk op de pezen, met name in de kuit, achillespees, elleboog en schouder, die zich langzamer aanpassen dan spieren.

De regel van 10% wekelijkse toename wordt nu algemeen aanvaard in de wetenschappelijke literatuur. Deze regel schrijft voor dat de speeltijd, het aantal wedstrijden of de algehele intensiteit niet met meer dan 10% mag toenemen van de ene week op de andere. Deze regel geldt ook voor de hervatting van het spel na een pauze, zelfs een korte. Een te snelle terugkeer naar het spel vergroot het risico op blessures in de daaropvolgende weken aanzienlijk.

Het plezier en de sociale aspecten van padel zorgen er vaak voor dat spelers onbewust hun grenzen verleggen. De eerste tekenen daarvan verschijnen dan ook pas laat, wanneer de pijn al is ingetreden.

2. Herstel, de onzichtbare training van de padelspeler

Het belang van herstel wordt door amateurspelers vaak onderschat, hoewel het een centrale rol speelt bij blessurepreventie. Het stelt spier-, pees- en ligamentweefsel in staat de spanningen die tijdens het spel ontstaan, op te vangen.

Na een intensieve wedstrijd of een reeks wedstrijden is grondige rust essentieel. Slaap is de belangrijkste factor voor neuromusculair herstel, dankzij de hormonale mechanismen die het activeert. Onvoldoende slaap verstoort de weefselherstelprocessen en verhoogt de centrale vermoeidheid.

Het beheersen van je wekelijkse trainingsbelasting is ook essentieel. Het opstapelen van padelsessies zonder herstelperiodes bevordert overtraining en chronische pijn. Daarbij komt nog de impact van alcohol, waarvan de ontstekingsbevorderende en slaapverstorende effecten inmiddels goed gedocumenteerd zijn.

3. Spierversterking, een essentiële preventieve maatregel

Krachttraining specifiek voor padel is een van de meest effectieve manieren om blessures te voorkomen, hoewel het nog steeds te weinig in de trainingsschema's van spelers wordt opgenomen. Twee sessies per week zijn voldoende, mits ze gericht zijn op en aangepast aan de eisen van de sport.

De kuitspieren spelen een fundamentele rol bij acceleratie en zijwaartse bewegingen. Zwakte in de kuitspieren is direct gerelateerd aan spier- en peesblessures. Proprioceptieve enkeltraining vermindert het risico op verstuikingen, die vaak voorkomen op synthetische ondergronden, aanzienlijk.

Een sterke romp is essentieel voor de bescherming van de onderrug, die zwaar belast wordt door herhaalde rompbewegingen. Een gebrek aan rompkracht verhoogt de belasting op de passieve structuren van de wervelkolom, wat bijdraagt ​​aan de ontwikkeling van lage rugpijn. Schouderstabiliteit is ook cruciaal voor de bescherming van de rotator cuff tijdens smashes en bovenhandse schoten.

Dit werk moet functioneel, vooruitstrevend en gericht op de bewegingen van padel blijven.

4. Apparatuur: Een bepalende, maar vaak over het hoofd geziene factor

De keuze van de uitrusting heeft direct invloed op de mechanische belasting van het lichaam. Specifieke padelschoenen maken veilige zijwaartse bewegingen mogelijk en beperken tegelijkertijd de belasting op de enkels, knieën en pezen.

Het gebruik van een te zwaar of te stijf racket verhoogt de overdracht van trillingen naar de onderarm en schouder. Klinische gegevens tonen aan dat een gewicht van minder dan 350 gram, in combinatie met een matige stijfheid en een balans die is aangepast aan het niveau van de speler, het risico op chronische pijn vermindert, met name in de elleboog.

5. Multisport, een waardevolle bondgenoot voor een lang leven.

Het uitsluitend spelen van padel kan leiden tot spieronevenwichtigheden en overmatige herhaling van dezelfde belasting. Spelers die daarentegen regelmatig een aanvullende activiteit beoefenen, hebben een lager blessurerisico gedurende het jaar.

Badminton is een uitstekende aanvulling, omdat het de coördinatie, schoudermobiliteit en sprongkracht verbetert. Crosstraining zorgt voor algehele versterking en verbeterde rompstabiliteit. Rustige duursporten, zoals fietsen of zwemmen, bevorderen actief herstel zonder de gewrichten te belasten.

Door de variatie in fysieke activiteiten verbetert het aanpassingsvermogen van het lichaam en vermindert het risico op chronische blessures.

Wat te doen bij pijn tijdens het padelen?

Doorgaan met sporten ondanks pijn is een veelgemaakte fout. Aanhoudende pijn is altijd een waarschuwingssignaal voor overbelasting of een onevenwicht. Doorgaan met sporten ondanks pijn vergroot het risico op ernstig letsel, terugval en langdurige gevolgen.

Een kort consult met een zorgverlener maakt het mogelijk om het betrokken mechanisme te identificeren en vroegtijdig met de behandeling te beginnen, wat vaak eenvoudiger en effectiever is dan een behandeling in een later stadium.

Padel is een bijzonder rijke, toegankelijke en verbindende sport. Maar om het op de lange termijn te kunnen beoefenen, is een grondig begrip van de fysieke eisen essentieel. Succes op de baan hangt niet af van geluk of genetische aanleg, maar van kennis, anticipatie en consistentie in de training.

Geleidelijke opbouw, herstel, spierversterking, geschikte uitrusting en afwisseling in activiteiten vormen de basis van een intelligente padelbeoefening, met respect voor het lichaam en het plezier van het spel.

Raphael Tournier

Fysiotherapeut, opleidingsmanager bij het Vichy Fysiotherapie Opleidingsinstituut, maar bovenal een padelfanaat!

Over hetzelfde onderwerp

Tags