Delfina Brea  beleeft een van de mooiste momenten uit haar carrière. Op slechts 25-jarige leeftijd realiseert de Argentijnse eindelijk de droom die ze al jaren koestert: worden  nummer 1 van de wereld . Geassocieerd met  Gemma triay Ze heeft een seizoen vol indrukwekkende consistentie neergezet.

Aan de zijlijn van  Finale Barcelona Brea vertrouwde zich toe aan Merk Over haar opkomst, haar twijfels aan het begin van het jaar, hoe ze het exacte moment beleefde waarop ze nummer 1 werd, en de voortzetting van een project dat nog maar net begonnen is.

 “Dit seizoen was lang en moeilijk… maar het eindresultaat is buitengewoon positief.” 

Delfi maakt er geen geheim van: haar jaar is zowel mentaal als fysiek zwaar geweest.

Ze herinnert zich haar gemoedstoestand in januari, toen ze al zei: “Ik zeg dit al vier jaar: het is me nog niet overkomen, maar ik weet dat het gaat gebeuren.”
Vandaag begrijpt ze de betekenis van die uitdrukking volledig. Ze wist dat haar moment zou komen. Ze geloofde erin.

 Een nummer 1 die als een schok werd ervaren. 

Het moment waarop ze officieel nummer 1 wordt, is met niets te vergelijken.

Ze had dat niet gedaan. rien Doordacht. Geen telefoon, geen netwerk, geen voorspellingen. Ze weet dat als ze het in de laatste toernooien beter doet dan Ari Sánchez en Paula Josemaría, de plek voor hen is. Maar ze wil er niet aan denken.

En vervolgens verloren Ari en Paula in de eerste ronde in Mexico-Stad.

 Gemma Triay kijkt haar aan: "Het is klaar." 
Delfi bleef als aan de grond genageld staan: een lang moment van  pure shock .

Ze geeft het toe:
“Het was vreemd, want je viert iets dat gebeurt door de nederlaag van je rivalen. Ik zou dat zelf ook wel eens willen meemaken door te winnen op de atletiekbaan. Maar ik ga niet klagen.”

tussen de  liberation  et  joie Ze beseft eindelijk dat ze de top heeft bereikt, maar vergeet niet dat deze top ook verraderlijk kan zijn:
“Als je denkt dat het klaar is, dat er niets meer voor je ligt… dat is gevaarlijk. Er is nog veel te doen.”

 “Ik speel padel omdat ik er blij van word.” 

Delfi benadrukt: ze is niet op zoek naar titels, erkenning of geschiedenis.
Wat haar vandaag motiveert:

  • zijn  dagelijkse training 
  • la  plezier van het spelen 
  • het verlangen om te blijven vooruitgaan
  • teamdynamiek

“Deze sport geeft me energie. Ik ben gelukkig tijdens het spelen en daar wil ik naar blijven streven.”

 Een bron van immense trots voor Argentinië 

Als eerste Argentijnse nummer 1 in lange tijd begrijpt Brea wat dit betekent.

“Het is erg moeilijk om vanuit Argentinië de oceaan over te steken, je hier te vestigen en een carrière op te bouwen.”
Ze zegt dat ze zich bevoorrecht voelt dat ze al vroeg de juiste coach heeft ontmoet en dat ze de nodige steun van haar familie heeft gehad.

 De essentiële rol van communicatie met Gemma Triay 

Delfi benadrukt dat, los van de overwinningen, de sleutel tot het succes van het duo ligt in een  open communicatie , aangewakkerd door hun samenwerking met de psycholoog  Eli Amatriain .

Ze praten veel, ze discussiëren, soms zijn ze het oneens... maar altijd om vooruit te komen.

“We hebben allebei een sterke persoonlijkheid en willen graag gelijk hebben. Maar we zijn intelligent: we zoeken naar een evenwicht. Wat de ander zegt, moet altijd nuttig zijn.”

Er waren meer spannende momenten: een periode waarin het spel niet liep, tactische aanpassingen, of zelfs de kuitblessure van Delfi, die geheim werd gehouden om het seizoen niet te verstoren.
Maar ze vonden altijd wel een manier om opnieuw te beginnen.

En het allerbelangrijkste: ze hadden dit al besloten vóór de rondreis door Dubai en Koeweit.  Ze zullen in 2026 samen verdergaan. .

 Over de scheiding van Ari en Paula 

Delfi zegt het eerlijk: ze voelde tegenstrijdige emoties.

Voor een concurrent is dit een strategische omwenteling.
Als padelliefhebber is dit het einde van een historische cyclus:
“Ze hebben een eigen speelstijl ontwikkeld. Wat ze bereikt hebben is indrukwekkend; ze vormen een legendarisch duo.”

 Het einde van het seizoen: tussen mentale vermoeidheid en de behoefte aan een pauze. 

Na de Major in Mexico kende Delfi een terugval, een normale emotionele terugval na maanden van spanning.

Ze wil het seizoen afsluiten met plezier en door onbezorgd te kunnen spelen.
En bovenal: ze wil iets.  rust .

 Eén kerstwens: een goede gezondheid. 

“Ik vraag om gezondheid. Minder blessures, meer gezondheid voor mij, mijn familie en iedereen die ik liefheb.”

Een eenvoudig, helder antwoord, en geheel in de geest van Delfi: bescheiden, oprecht en gericht op wat essentieel is.

Benjamin Dupouy

Ik ontdekte padel direct tijdens een toernooi, en eerlijk gezegd vond ik het in eerste instantie niet zo leuk. Maar de tweede keer was het liefde op het eerste gezicht en sindsdien heb ik geen enkele wedstrijd gemist. Ik ben zelfs bereid om tot 3 uur op te blijven om een ​​finale te kijken van Premier Padel !

Over hetzelfde onderwerp

Tags