Slechts 20 jaar oud,  claudia fernandez  blijft in een razend tempo groeien. In een interview met MARCADe Spaanse speelster blikt helder terug op haar bliksemcarrière, haar twijfels en haar persoonlijke ontwikkeling in een steeds veeleisender circuit.

 Een bliksemcarrière… moeilijk te beheersen. 

In minder dan twee jaar tijd groeide Claudia van een veelbelovend jong talent uit tot een gevestigde speelster van wereldklasse. Een razendsnelle opmars, soms moeilijk te bevatten:

“Ik ging van spelen in de ronde van 32, de ronde van 16… naar strijden om finales en titels. Het ging heel snel.”

Al heel vroeg moest ze moeilijke keuzes maken, waaronder het opgeven van jeugdwedstrijden:

“Ik deed mee aan beide, juniorentoernooien én het professionele circuit. Het was te veel. Ik weet nog dat ik na een reis bijna flauwviel op de baan.”

Een noodzakelijke stap richting de top, maar wel een die zijn sporen heeft achtergelaten.

 De druk van topcompetitie en het belang van mentale kracht. 

Achter de resultaten onthult Claudia een realiteit die vaak minder zichtbaar is: de druk, de eenzaamheid en de behoefte om zich met anderen te omringen.

“Ik was bang voor wat mensen van me zouden denken. Nu begrijp ik dat ze toch wel zullen praten, wat ik ook zeg.”

Ze benadrukt ook een belangrijk punt in haar vooruitgang:

“Ik heb altijd een sportpsycholoog gehad. Het is het beste wat ik ooit heb gedaan. Ik raad het iedereen aan.”

Een zeldzaam discours, maar wel een dat steeds vaker voorkomt in het moderne padel.

 Versnelde rijping 

Door het reizen, de onafhankelijkheid en de eisen van de tournee is Claudia sneller volwassen geworden dan verwacht:

“Ik ben een meisje dat geen kind meer is… Ik weet nog niet of ik een vrouw ben, maar ik kom er wel.”

Ze is zeer gehecht aan haar familie en beseft het belang van dit evenwicht:

“Mijn moeder heeft me enorm geholpen in moeilijke tijden. Ik wilde me niet alleen voelen.”

Een persoonlijke ontwikkeling die samengaat met zijn sportieve vooruitgang.

 Onvergetelijke ervaringen met Triay en González 

Zijn tijd samen met  Gemma triay  was een keerpunt:

“Ze is zeer professioneel, ze weet wat er nodig is om nummer 1 te zijn.”

Een rijke maar veeleisende ervaring. Hetzelfde geldt voor  bea gonzalez , ondanks hoge verwachtingen:

"Een heel goed seizoen, ook al hebben we niet bereikt wat mensen verwachtten."

Claudia houdt vol: voor haar,  Een project kan niet alleen op basis van één jaar beoordeeld worden. .

 Een nieuw project met Sofía Araujo 

In 2026 begint ze aan een nieuw avontuur met  Sofia Araujo Een weloverwogen keuze:

“Ik wilde iemand die graag met me wilde spelen. Ik ben erg tevreden over het proces.”

En ze plant voor de lange termijn:

“Ik kan garanderen dat ik het hele jaar met Sofía zal spelen.”

Een teken van stabiliteit in een circuit waar partnerwisselingen frequent voorkomen.

 Doelstelling nummer 1… maar zonder haast. 

Claudia maakt geen geheim van haar ambities, maar blijft geduldig:

“Ik zie mezelf als nummer 1 als ik 25 of 26 ben.”

Ze gaat liever stap voor stap te werk:

“Ik sta niet onder druk. Als het moet gebeuren, gebeurt het wel.”

Een volwassen betoog, ver verwijderd van het beeld van het "wonderkind" dat nog steeds vaak aan haar wordt gekoppeld.

 Een speler in ontwikkeling 

Tussen uitzonderlijk talent, mediadruk en voortdurend leren baant Claudia Fernández op heldere wijze haar eigen weg.

“Het allerbelangrijkste is een goede geestelijke en lichamelijke gezondheid.”

Een zin die zijn huidige gemoedstoestand perfect samenvat: vooruitgang boeken, zonder stappen over te slaan.

En dat op slechts 20-jarige leeftijd.  Het moeilijkste deel ligt misschien al achter haar... maar het beste moet nog komen. .

Benjamin Dupouy

Ik ontdekte padel direct tijdens een toernooi, en eerlijk gezegd vond ik het in eerste instantie niet zo leuk. Maar de tweede keer was het liefde op het eerste gezicht en sindsdien heb ik geen enkele wedstrijd gemist. Ik ben zelfs bereid om tot 3 uur op te blijven om een ​​finale te kijken van Premier Padel !

Over hetzelfde onderwerp

Tags