Le  FIP-ranglijst  Dit kan tot verrassende situaties leiden als het gaat om het bepalen van het gewicht van een paar schoenen. Internationaal gezien zijn dit de  De punten van beide spelers worden bij elkaar opgeteld. Daardoor kan het aanzienlijke kapitaal van een topspeler vrijwel in zijn eentje een zeer onevenwichtige competitie tussen de geplaatste spelers naar een hoger niveau tillen. In een extreem geval,  Arturo Coello zou zelfs met een speler zonder FIP-punten kunnen samenwerken en nog steeds voorblijven op een duo bestaande uit twee spelers uit de top 10 van de wereld. Een anomalie die twee vragen oproept:  Zouden we, net als in Frankrijk, de ranglijsten in plaats van de punten moeten optellen en slechte prestaties meer in aanmerking moeten nemen? 

Le  FIP Goud van Belgrado  Dit heeft wederom de zeer onevenwichtige samenwerkingen aan het licht gebracht: een speler die hoog in de wereldranglijst staat, kan samenwerken met een partner die veel lager op de ranglijst staat en, dankzij hun geringe puntentotaal, ervoor zorgen dat het duo een zeer gunstige positie in een toernooischema behaalt.

Deze verenigingen voldoen volledig aan de regelgeving.  Het is dus niet de schuld van de spelers, maar van de methode waarmee het gewicht van de paren wordt berekend. 

En mogelijk bestaat er al een relatief eenvoudige oplossing:  Om inspiratie te putten uit het Franse systeem en de ranglijsten in plaats van de punten bij elkaar op te tellen. 

Met FIP-punten kan slechts één speler het paar "dragen".

Het probleem komt voort uit de zeer hoge concentratie punten aan de top van de wereldranglijst.

Laten we eens naar de huidige cijfers kijken:

SpelerRangPunten
Arturo Coello120 980
Agustín Tapia120 980
Alejandro Galan317 820
Federico Chingotto317 820
Juan Lebrón58 310
Leo Augsburg67 690

Laten we ons nu eens voorstellen dat Arturo Coello speelt samen met een speler die geen FIP-punten heeft. .

Dummy paarBerekening op basis van FIP-puntengewicht
Coello + speler met 0 punten20 + 980 20 980 
Lebrón + Augsburger8 + 310 16 000 

Het resultaat is ronduit spectaculair:  Coello zou, in een duo met een nieuwkomer, de combinatie Lebrón/Augsburger voorbijstreven.  in de volgorde van de paren.

In bepaalde configuraties van de tabel,  Coello zou zelfs als derde geplaatst kunnen worden met een partner die geen punten heeft. .

Mathematisch gezien klopt het systeem. Vanuit sportief oogpunt roept de uitslag echter vragen op.

Met het Franse systeem zou het resultaat totaal anders zijn.

In Frankrijk is de logica veel eenvoudiger:  We tellen de rangen van de twee spelers bij elkaar op. en niet hun puntentotaal.

Laten we dit principe toepassen op hetzelfde voorbeeld, maar stel je voor dat Coello's partner op de 1000e plaats van de wereldranglijst staat:

paarHet aantal leden uitbreidenPaar gewicht
Lebron / Augsburger5 + 6 11 
Coello / Nr. 10001 + 1000 1001 

Ditmaal bleek het voor de nummer 1 van de wereld vrijwel onmogelijk om het lagere ranking van zijn partner te compenseren.

En misschien is dit wel waar het Franse systeem coherenter lijkt voor een sport die door twee personen wordt beoefend:  Beide spelers dragen daadwerkelijk bij aan de waarde van het duo. 

Hybride paren zijn slechts het gevolg.

De vereniging  Cepero / Golestan bij FIP Gold in Belgrado  is een recent voorbeeld van deze zogenaamde "hybride" paren, maar het debat gaat veel verder dan hun specifieke geval.

Waarom spelers bekritiseren omdat ze gebruikmaken van een mogelijkheid die de regels bieden?

De eigenlijke vraag is eerder:  Zou het rangschikkingssysteem moeten toestaan ​​dat één speler zoveel gewicht toekent aan een extreem onevenwichtig duo? 

Van het optellen van punten naar een  toevoeging van ranglijsten  Dit zou dergelijke situaties vanzelfsprekend beperken, zonder partnerschappen volledig te verbieden. Een topspeler zou nog steeds met een laaggeklasseerde speler kunnen spelen, maar de indeling van het duo zou rekening houden met het rankingniveau van beide partners.

En waarom zouden we niet ook het begrip "tegen" introduceren?

Een tweede ontwikkeling zou deze hervorming kunnen aanvullen.

Zoals in het Franse tennis het geval is, zouden we een vorm van  ondermaatse prestaties  Een nederlaag tegen spelers die ver achterliggen op de ranglijst kan, zij het beperkt, invloed hebben op het wedstrijdrecord van de speler.

Dit zou een systeem vermijden dat in wezen slechts in één richting werkt:  Uitstekende prestaties worden beloond, maar zeer zwakke prestaties hebben veel minder directe impact. 

Het is vanzelfsprekend noodzakelijk om waarborgen in te voeren voor opkomende jonge spelers, spelers die terugkeren na een blessure, of spelers die onterecht te laag zijn ingedeeld.

Maar de twee principes zouden wel samen kunnen werken:  Door de ranglijsten bij elkaar op te tellen om het werkelijke gewicht van een duo te bepalen, en door rekening te houden met mindere prestaties om het ware niveau van een speler vast te stellen. 

Het Franse systeem is zeker niet direct toepasbaar op het internationale circuit. Maar het roept wel een heel eenvoudige vraag op:  Is het in een sport die noodzakelijkerwijs in duo's wordt gespeeld, logisch dat het puntentotaal van één speler bijna de waarde van het hele duo kan bepalen? 

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.