Edu Alonso en Aimar Goñi blijven de loting van de Grand Slam 2026 in Parijs opschudden. Het Spaanse duo, als twaalfde geplaatst, versloeg Mike Yanguas en Coki Nieto, de nummer vijf van de plaatsingslijst, in twee sets (6-4, 6-3) en verzekerde zich daarmee van een plaats in de kwartfinales. Deze prestatie is des te indrukwekkender na hun teleurstellende optreden in Madrid en komt slechts enkele dagen voor de bekendmaking van het Spaanse team voor het WK. 

Het herstel is spectaculair. Na een  Madrid P1 teleurstellend Edu Alonso en Aimar Goñi reageerden perfect op Roland-Garros.

Geconfronteerd met  Mike Yanguas / Coki Nieto Het Spaanse team domineerde de wedstrijd in de achtste finale en verzekerde zich zo van de overwinning.  6 / 4 6 / 3  en de kwartfinales van de Paris Major bereiken zonder als favoriet te worden beschouwd.

"Het bereiken van de kwartfinale van een Grand Slam-toernooi zonder bij de topfavorieten te horen, is iets ingewikkelds en iets wat je moet leren waarderen," aldus Alonso.

Omstandigheden die Goñi gunstig gezind waren

Voor Alonso speelden de omstandigheden in Parijs ook een rol in de strategie die hij tegen de nummer 5 van de plaatsingslijst hanteerde.

"De baan was iets in ons voordeel. Aimar kon de bal harder raken dan Coki en Mike."

De twee mannen hadden een plan en wisten zich daar tot het einde aan te houden, ook toen het moment van afsluiting aanbrak.

Een bijzonder welkome blijk van beheersing na de problemen die zich enkele dagen eerder in Madrid hadden voorgedaan.

Na Madrid volgde direct een reactie naar Parijs.

Goñi steekt niet onder stoel en banken dat de vorige nederlaag moeilijk te verwerken was.

Maar bovenal stelt hun reactie in Parijs hem in staat om de kracht van hun project te peilen.

"Dit zegt veel over het team dat we zijn, over het vertrouwen dat we in elkaar hebben."

Alonso gaat nog een stap verder. Voor hem is een van de lessen van de afgelopen weken de huidige concurrentie in het circuit. Een hogere ranking biedt niet langer veel garanties wanneer een duo aan de start verschijnt.

"Je moet nederig genoeg zijn om te beseffen dat je tegenwoordig van elk duo kunt verliezen. Er zijn enorm veel toernooien, de spelers worden steeds beter en het circuit is zeer competitief geworden."

In plaats van de nederlaag tegen Madrid louter als een slechte prestatie te beschouwen, hebben Alonso en Goñi daarom geprobeerd hun benadering ervan te veranderen.

"Ik ben erg blij dat ik gewonnen heb."  een kleine mentale strijd  "Dat hadden we voor ons liggen," vat Alonso samen.

Goñi draagt ​​de overwinning op aan zijn ouders.

De kwalificatiewedstrijd leidde aan het einde van de wedstrijd ook tot een merkwaardige scène. Goñi draaide zich direct om naar de tribune.

Hij was op zoek naar drie personen:  zijn ouders en zijn vertegenwoordiger Alejandro .

"Ze hebben onze ervaringen op de voet gevolgd. De nederlaag van vorige week was mentaal erg zwaar, en zij zijn degenen die hier nog steeds zijn."

De aanwezigheid van haar ouders maakte het moment nog specialer.

"Ik ben ontzettend blij dat ze hier zijn en dat ik deze overwinning met hen kan vieren. Die kans heb ik nog nooit eerder gehad."

Iedereen is met het WK bezig.

Deze prestatie komt bovendien op een bijzonder interessant moment voor beide spelers.

De Spaanse selectie voor de volgende  Wereldkampioenschap  De volledige lijst wordt binnenkort bekendgemaakt en over diverse posities wordt nog onderhandeld.

Voor Goñi zou een eerste oproep voor het nationale elftal de vervulling van een droom betekenen.

"Je land vertegenwoordigen is het mooiste wat er in de sport kan zijn. Voor mij zou het een droom die uitkomt zijn."

De speler heeft nog nooit het Spaanse shirt gedragen in een grote internationale competitie, ook niet op jeugdniveau.

Deze kwalificatie voor de kwartfinales van een Grand Slam-toernooi komt dan ook op het beste moment om de selecteur weer eens aan zijn naam te herinneren.

Alonso is veel pessimistischer over zijn kansen.

De toespraak van Eduardo Alonso  is aanzienlijk anders. Ondanks zijn niveau en zijn prestatie in Parijs, denkt hij nu dat hij een grotere kans heeft om thuis te blijven dan om geselecteerd te worden.

"Eerlijk gezegd weet ik niet of ik ga. Ik denk dat de kans groter is dat ik niet ga dan dat ik wel ga. Het doet pijn."

De speler zelf erkent de bijzonder sterke concurrentie op de rechterflank in Spanje en is van mening dat sommige van zijn concurrenten dit seizoen meer consistentie hebben getoond.

Maar Alonso brengt ook een interessant punt naar voren:  De keuze voor een selectie hangt niet alleen af ​​van de rangschikking of individuele resultaten. .

Volgens hem moet de coach bij het samenstellen van zijn team rekening houden met andere criteria.

"Of je wel of niet gaat, hangt niet alleen af ​​van je spel."

Het was een situatie die hij al had meegemaakt tijdens het vorige WK en die hij nu met meer perspectief lijkt te accepteren.

"Ik probeer de beste speler te zijn die ik kan zijn, de beste persoon die ik kan zijn. [...] Het hangt zo weinig van mij af dat ik probeer me er niet te veel zorgen over te maken."

"Wat hij ook doet, de coach zal zowel gelijk als ongelijk hebben."

De concurrentie uit Spanje is zo hevig dat beide spelers begrijpen waarom het zo lang duurt voordat de definitieve lijst wordt bekendgemaakt.

Voor Goñi is het juist een vrij goed teken:  "Dat betekent dat er veel zeer goede opties zijn." 

Alonso vat de situatie samen met een formule:

"Wat hij ook doet, hij zal gelijk hebben en hij zal ongelijk hebben."

Voordat Alonso en Goñi definitief aan het Spaanse shirt kunnen denken, hebben ze eerst nog een belangrijke afspraak in Parijs.

In de kwartfinales,  De nummer 12 van de plaatsingslijst neemt het op tegen Alejandro Galán en Federico Chingotto, de nummer 2 van de plaatsingslijst. .

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.

Over hetzelfde onderwerp

Tags