Wereldnummer 1 in rolstoelpadel en negenvoudig Spaans kampioen Edorta de Anta was aanwezig op Roland-Garros voor de Paris Major 2026.  Enkele weken na zijn deelname aan het internationale toernooi in Tarbes kreeg de Spanjaard de kans om voet aan wal te zetten op de  Philippe Chatrier  tijdens de tentoonstelling die voorafgaand aan de finale werd georganiseerd.

voor  Padel Magazine Edorta de Anta blikt terug op haar reis, haar begin na haar ongeluk, de structurering van rolstoelpadel in Spanje, de economische moeilijkheden waarmee spelers te maken hebben en de nog steeds noodzakelijke ontwikkeling van een echt internationaal circuit.

Padel Magazine Hoe ben je in aanraking gekomen met rolstoelpadel?

 Edorfa de Anta:  Na mijn ongeluk, toen ik het ziekenhuis verliet, was mijn grootste wens om weer te gaan sporten. Eenmaal thuis begon ik contact op te nemen met de sportbonden voor informatie.

Ik heb eerst geoefend met de  Baskische pelota, met een pala , op de fronton. Daarna werd er een rolstoelpadelclinic georganiseerd bij de Real Club de Tenis de San Sebastián. We werden uitgenodigd om het eens te proberen.

En vanaf het allereerste moment was het liefde op het eerste gezicht met padel. Beetje bij beetje heb ik het Baskische pelota steeds meer aan de kant geschoven om me volledig aan padel te wijden.

Is het makkelijk om spelers te vinden om mee te trainen in rolstoelpadel?

Het is onvermijdelijk ingewikkelder omdat er nog niet veel mensen in een rolstoel spelen.

Sommige regio's beschikken over een grotere talentenpool, met name  Madrid, Valencia of Barcelona Elders zijn we veel beperkter.

Meestal trainen we daarom met staande spelers en ontmoeten we de andere rolstoelspelers tijdens wedstrijden.

Wie is je coach en hoe vaak train je?

Mijn coach is  Iñaki López “Chapu” .

Tegenwoordig wijd ik me volledig aan deze activiteit. Ik train praktisch elke dag van de week, 's ochtends of 's middags. Dit komt bovenop de sessies van  bodybuilding en zwemmen .

Is het Spaanse rolstoelpadelcircuit tegenwoordig goed ontwikkeld?

We spelen al ongeveer een jaar rolstoelpadel in Spanje.  17 of 18 jaar .

Vandaag hebben we een circuit dat ongeveer het volgende omvat:  18 evenementen waaronder het Spaanse dubbelkampioenschap en het kampioenschap van de autonome regio's.

In de praktijk betekent dit meestal het volgende:  een nationaal toernooi om de twee weken , georganiseerd in verschillende regio's van Spanje.

Is het mogelijk om financieel rond te komen van rolstoelpadel?

Het is erg ingewikkeld.

Afhankelijk van de toernooicategorie kunnen er tussen de volgende situaties voorkomen:  1 500 en 2 000 euro Maar dit bedrag wordt doorgaans gebruikt om bij te dragen aan de reiskosten van alle spelers.

Daarnaast steunen sommige merken ons door apparatuur of kleding te leveren.

Voor de rest moet elke speler het individueel proberen te vinden.  sponsors, partners of stichtingen  in staat om hem te vergezellen. Dit helpt om een ​​deel van de kosten van het circuit te compenseren.

Is Spanje voor op andere landen?

Ik denk dat we pioniers waren in het creëren van een echt padelcircuit voor rolstoelgebruikers.

We hebben ongeveer bereikt  140 licenties en 150 spelers .

Maar andere landen boeken vooruitgang.  Frankrijk ontwikkelt zich zeer snel. Italië heeft ook veel spelers en internationaal gezien is er ook nog Argentinië.

Rolstoelpadel begint zich daarom beetje bij beetje in steeds meer landen te ontwikkelen.

Bestaat er al een echt internationaal rolstoelpadelcircuit?

Nog niet echt.

Lange tijd konden internationale spelers deelnemen aan wedstrijden die in Spanje werden georganiseerd. Maar door de veranderingen die hebben plaatsgevonden tussen federaties voor aangepaste sporten en traditionele federaties, is daar grotendeels een einde aan gekomen.

We hebben echter al deelgenomen aan wedstrijden in  Frankrijk of Italië .

Het probleem is dat er nog steeds een gebrek is aan echte internationale integratie die het mogelijk zou maken om...  punten, een wereldranking en een gestructureerd circuit .

Dit is een van de volgende belangrijke stappen.

Hebben de spelers zelf meegewerkt aan de ontwikkeling van rolstoelpadel?

Enorm.

We zijn al zo'n 18 jaar actief in deze sport en de afgelopen tien jaar is het echt  de spelers zelf die het project hebben voortgedreven .

Toen we ons aansloten bij de federatie die zich inzet voor mensen met een beperking, kregen we veel meer steun en werden de toernooien beter gereguleerd en gestructureerd.

Vandaag zijn we toegetreden tot de traditionele federatie. Ik denk dat dit een zeer belangrijke stap is op weg naar echte internationale integratie.  gestructureerde wereldwijde competitie .

Wat ontbreekt er momenteel in het rolstoelpadel om het volgende niveau te bereiken?

Het doel is juist om deze internationale structuur te realiseren.

We hebben al competities en verschillende landen waar de sport zich ontwikkelt, maar nu moeten we volledig integreren in het internationale systeem en toernooien organiseren die er echt toe doen.  een wereldwijd ranglijst- en puntensysteem .

Dit zou een zeer belangrijke stap zijn voor onze sport.

Je hebt net op Roland-Garros gespeeld, op het Philippe-Chatrier-veld. Wat was je gevoel?

Het is ongeloofelijk.

Nog geen maand geleden waren we bij het toernooi van  Tarbes in Frankrijk. De voorzitter van de bond was aanwezig en kondigde aan dat vier spelers de kans zouden krijgen om hierheen te komen.

Alles ging vervolgens heel snel en de organisatie was spectaculair.

Edorta de Anta, nummer 1 van de wereld in rolstoelpadel: "We hebben nu een echt internationaal circuit nodig."

Voor mij,  Het is net een droom. .

De mogelijkheid om hier meerdere dagen door te brengen, te trainen op Roland-Garros en uiteindelijk te spelen op het toernooi.  Philippe Chatrier …Het is iets ongelooflijks.

“Een droom” op het Philippe-Chatrierplein

Voor Edorta de Anta betekent deze aanwezigheid bij  Parijs majoor 2026  Het gaat daarom veel verder dan de reikwijdte van een eenvoudige tentoonstelling.

Het illustreert ook het pad dat is afgelegd door de  padelstoel een discipline die internationaal nog in ontwikkeling is, maar in Spanje al bijzonder gestructureerd is.

Na bijna twee decennia van ontwikkeling en jaren waarin de spelers zelf hebben bijgedragen aan de vooruitgang van hun discipline, is de ambitie nu duidelijk:  Het overschrijden van nationale grenzen, het opzetten van een echt internationaal circuit en het behalen van een erkende wereldranking. 

Een optreden op het Philippe-Chatrier-circuit, voor het publiek van Roland-Garros, is absoluut een geweldige manier om deze lijn door te zetten.

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.

Over hetzelfde onderwerp

Tags