À  Marnes-la-Coquette te midden van de kwalificaties van de  FIP Brons Een bekend gezicht in de Franse tenniswereld trekt onvermijdelijk de aandacht. Een voormalig nummer één van de ATP-wereldranglijst,  Enzo Couacaud  Hij ontdekt gaandeweg een nieuw leven op de padelbanen. Een overgang die van buitenaf gezien logisch lijkt, gezien het grote aantal voormalige tennissers dat zich eraan waagt. Maar in zijn geval is het verhaal veel persoonlijker.

Achter de eerste toernooien en de beginfase op het circuit schuilt bovenal een speler in volledige wederopbouw, die nog steeds voorzichtig, helder en met veel nieuwsgierigheid vooruitgaat in een sport die hij dagelijks leert begrijpen.

Een afscheid van de tenniswereld dat alles veranderde.

Toen Enzo Couacaud zijn tenniscarrière beëindigde, was dat niet uit vermoeidheid. De Fransman kwam uit een fysiek zeer zware periode en dacht zelfs even dat racketsporten tot het verleden behoorden.

"Ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat intensieve racketsporten voor mij voorbij waren," zegt hij.

Enkele maanden lang had hij zich bijna volledig afgesloten van die wereld. Padel kwam vervolgens, bijna bij toeval, weer in zijn leven via vrienden en momenten die veel meer sociaal dan competitief van aard waren.

Wat hem aanvankelijk aantrok, was niet het hoge niveau van de competitie. Het was de sfeer rondom de sport. Het toegankelijke, collectieve karakter, het simpele plezier om de baan te delen met vrienden en familie die niet per se het niveau hadden om met hem te tennissen.

Vervolgens veranderde zijn persoonlijke situatie. Een professioneel project buiten de sport ging uiteindelijk niet door, en Couacaud ging een periode van bezinning in. Het idee om terug te keren naar Mauritius kwam op, voordat zich langzaam een ​​ander pad begon af te tekenen.

De Spaanse doorbraak met Pablo Ayma

Voordat hij naar Mauritius zou vertrekken, adviseerden verschillende goede vrienden hem om een ​​paar dagen in Spanje door te brengen om de padelwereld beter te leren kennen. Het was destijds absoluut niet de bedoeling om een ​​nieuwe carrière te beginnen.

"Mijn wens was ontspanning en het ontdekken van de sport, absoluut niets meer," legt hij uit.

Maar eenmaal daar aangekomen, zijn ontmoeting met  Pablo Ayma De bondscoach van het Franse nationale team veranderde geleidelijk van mening. Door middel van trainingen en gesprekken liet de Spaanse coach hem inzien dat hij wel degelijk potentie had in deze sport.

"Hij heeft me toch iets bijgebracht," glimlachte Couacaud.
"Hij zei tegen me: als je er echt je best voor doet, speel je misschien helemaal niet zo slecht."

De Fransman begon toen anders naar padel te kijken. Nog niet als een volledig uitgewerkt project, maar in ieder geval als een geloofwaardige weg om te verkennen.

Een tennisser die weigert zijn spel te "vervormen".

In zijn analyse van het moderne padel toont Enzo Couacaud al een zeer interessante kijk op de sport. Waar veel voormalige tennissers meteen de typische profielen van het Spaanse padel proberen te kopiëren, wil hij juist een deel van de identiteit ervan behouden.

Hij erkent duidelijk de tekortkomingen die samenhangen met zijn recente kennismaking met de sport, met name wat betreft het werken aan de glaswanden en de verdediging achterin de baan. "De glaswanden zijn absoluut het meest complexe onderdeel," geeft hij toe.

Maar hij weigert ook om in bepaalde clichés te vervallen over spelers die uit de tenniswereld komen.

Voor hem draait modern padel niet alleen om verdedigen achter de baseline. Hij noemt zelfs het voorbeeld van... Ale Galan die hij beschouwt als "de meest complete speler ter wereld".

"Zelfs de besten kiezen er soms voor om live te spelen in plaats van zich te verdedigen tegen rebounds," legt hij uit.
"Als ze het doen, is daar een reden voor."

Een zeer moderne visie op het spel, waarin agressie, snelle omschakelingen en het vermogen om vroeg de bal te veroveren van het grootste belang blijven.

Een serieuzer project in Spanje

Hoewel Couacaud nog steeds met veel perspectief over padel praat, werkt hij nu aan concrete doelen.

De Fransman werkt in Barcelona samen met zijn Spaanse partner.  Miquel Ayats , in een project dat hij zelf omschrijft als "veel professioneler" dan zijn eerste toernooien die hij in Frankrijk speelde.

Het directe doel blijft bovenal vooruitgang: completer worden, het spel verrijken en de specifieke tactische eisen van padel beter begrijpen.

Maar Couacaud maakt ook geen geheim van zijn ambitie. Als zijn niveau voldoet aan de eisen van het FIP-circuit, is het duidelijk dat hij van plan is zich serieuzer te richten op internationale toernooien.

Zijn ervaring op het allerhoogste niveau in de tenniswereld heeft al een grote invloed op zijn werkwijze.

"Ik doe niets zonder doelstellingen," benadrukt hij.
"Ik vind het leuk om te werken, oplossingen te vinden en te begrijpen hoe ik kan verbeteren."

Enzo Couacaud: van professioneel tennis naar padel, een overstap die allesbehalve clichés kent.

Djokovic, de blessure en wat de competitie op topniveau hem heeft opgeleverd.

Het is natuurlijk moeilijk om zijn verleden als professioneel tennisser niet ter sprake te brengen. Tijdens het interview noemt Couacaud met name zijn beroemde wedstrijd tegen  Novak Djokovic  op de Australian Open.

Maar achteraf bezien weigert de Fransman het als een volledig losstaand moment te beschouwen.

"De volgende dag had ik hetzelfde leven," zegt hij heel eenvoudig.
"Ik zat voor mijn computer naar een serie te kijken en mijn bord pasta op te eten."

Vandaag onthult hij echter een detail waar hij tijdens zijn carrière nooit echt over had gesproken: in die tijd kampte hij met ernstige fysieke problemen en was hij voor Melbourne enkele kilo's afgevallen.

Dat hij zich onder die omstandigheden wist te kwalificeren, blijft een van zijn meest trotse herinneringen. Niet zozeer vanwege de wedstrijd tegen Djokovic zelf, maar vanwege wat het mentaal voor hem betekent.

"Ik wist dat er een goede kans was dat ik geblesseerd zou raken," legt hij uit.
En dat is precies wat er gebeurt vanaf de allereerste spelmomenten van de wedstrijd.

Toch zette hij door, ondanks de pijn en zijn toch al zeer fragiele lichaam. Achteraf beschouwt Couacaud deze ervaring vooral als een bewijs van veerkracht en het vermogen om bepaalde mentale grenzen te verleggen.

"Het liet me zien dat we verder konden komen dan we voor mogelijk hadden gehouden."

Enzo Couacaud: van professioneel tennis naar padel, een overstap die allesbehalve clichés kent.

Jezelf steeds opnieuw uitvinden

Vandaag de dag is zijn ervaring op het hoogste niveau onvermijdelijk van invloed op zijn benadering van padel. Maar meer nog dan de technische of tactische aspecten, benadrukt Couacaud iets diepers: het omgaan met momenten van zwakte.

Voor hem ligt het verschil bij individuele sporten zoals tennis of padel vaak in het vermogen om moeilijke periodes te doorstaan ​​zonder de focus te verliezen.

"We hebben allemaal wel eens mindere momenten. We kunnen niet perfect zijn," legt hij uit.
"Door ze goed te managen, kun je veel wedstrijdenverlies voorkomen."

Hij benadrukt ook het belang van "leerbaarheid": het vermogen om te luisteren, het vereiste werk te accepteren en binnen een specifiek kader vooruitgang te boeken.

Maar achter dit alles voel je vooral een constante behoefte bij hem om opnieuw te beginnen. Voordat hij met padel begon, had hij al eens aan grappling gedaan. Nog recenter heeft hij zich ook ingeschreven voor een Ironman.

"Ik vind het leuk om mezelf steeds opnieuw uit te vinden," vertrouwt hij ons toe.

Padel is daarom veel meer dan een simpele carrièreswitch voor een voormalig tennisser. Het is een nieuw leerterrein, met eigen regels, frustraties, ontdekkingen en uitdagingen.

En dat is waarschijnlijk wat deze overgang zo interessant maakt om te volgen.

Maceo ZERHAT

Maceo Zerhat ontdekte padel in 2020 in Savigny-sur-Clairis, Bourgondië. Hij droeg bij aan de groei van de club door zijn energie en nieuwsgierigheid. Padel Magazinehij zendt zijn Padel"Mania" door behendig in te spelen op al het laatste nieuws over je favoriete sport!