Aanwezig bij  Top Padel Toulouse  ter gelegenheid van de 3e etappe van de  FFT Padel Tour Eric Largeron, de gekozen functionaris die verantwoordelijk is voor padel bij de Franse tennisbond, gaf een zeer uitgebreid overzicht van de huidige situatie:  snel verbeterend speelniveau, hervorming van het nationale circuit, herziening van het ranglijstsysteem, opkomst van jonge spelers, territoriale ontwikkeling en economische uitdagingen .

 Een Frans trainingsprogramma dat gebruikmaakt van een compleet ecosysteem. 

Hoewel veel jongeren van de CNE in deze P2000 zaten, benadrukt Éric Largeron de noodzaak om "hulde te brengen aan particuliere academies", waarbij hij met name Yannick Maurel, Jean-Thomas Peyrou en andere acteurs noemt.

Volgens hem werkt het model omdat het collectief is: jongeren worden eerst opgeleid in particuliere instellingen, voordat ze naar de CNE gaan, waar de FFT in ideale omstandigheden iets met hen kan doen.

Het idee is duidelijk:  Het Franse padel maakt vooruitgang dankzij een complementaire relatie tussen de bond en de banen. .

 Juan Alday: een logische keuze voor het Franse nationale team. 

De aanstelling van Juan Alday past in deze prestatiegerichte aanpak. Largeron legt onomwonden uit: "Als je Alix Collombon coacht, heb je al een bepaald voordeel", waarmee hij de onmiddellijke geloofwaardigheid van de Spaanse coach benadrukt.

Hij maakte van de gelegenheid gebruik om Robin Haziza te bedanken voor zijn "zeer professionele" werk, ondanks de soms delicate omstandigheden, met name tijdens de Europese kampioenschappen.

Met Alday wil de FFT een nieuw hoofdstuk schrijven, voortbouwend op de erkende expertise in het damespadel, aangevuld met de ervaring van Baptiste Bénétoux. De bijdrage van een "buitenlandse cultuur" wordt gezien als een krachtige motor voor vooruitgang.

Juan Alday benoemd tot bondscoach van het Franse nationale vrouwenelftal.

 Een ingrijpende herziening van het circuit: plaatsmaken voor de P3000's. 

Dit is een van de voorspelde keerpunten: de  P2000's worden P3000's , met een toename in punten maar ook in prijzengeld.

De gekozen functionaris die verantwoordelijk is voor padel noemt specifiek een prijs van ongeveer 3000 euro voor het winnende duo, met de volgende duidelijke toelichting: "sommigen proberen er hun brood mee te verdienen, wij gaan hen daarbij helpen".

Deze verandering gaat gepaard met een wereldwijde reorganisatie:

  • P1500-clubs worden P2000-clubs.
  • De P1000's worden nog steeds in grote aantallen geproduceerd (ongeveer 130 per jaar).

Aanvankelijk was hij voorstander van meer ruimte voor clubs, maar hij geeft toe dat hij van mening is veranderd en gelooft dat de FFT nu een "uitstekend product" kan bieden met solide partners.

 Wildcards om jonge spelers te ondersteunen... maar wel met een goede balans. 

Wat betreft wildcards is de lijn duidelijk: ze moeten worden gebruikt om "jonge spelers een duwtje in de rug te geven".

Maar zonder voorkeur. Largeron benadrukt dat ze "niet gereserveerd zijn voor CNE-spelers" en herinnert ons er ook aan hoe belangrijk het is om de paren op de wachtlijst te respecteren.

Hij specificeert zelfs dat "sommige wildcards bewust niet worden toegekend om de sportieve eerlijkheid te waarborgen".

In deze context tonen de samenwerkingen tussen jonge spelers, de wisselingen van partners en de geboden kansen een systeem aan dat weliswaar in beweging is, maar goed doordacht.

 De CNE: een succesvol eerste jaar, maar er moeten nog keuzes gemaakt worden. 

Na een eerste seizoen dat als zeer positief werd beschouwd – "een perfecte lancering" – buigt de FFT zich al over de verdere ontwikkeling van de CNE.

Een mogelijke oplossing: de leeftijdscriteria aanpassen, met het idee dat een 17-jarige speler wellicht niet langer prioriteit heeft.

De selectieprocedure is gebaseerd op oproepen tot het indienen van aanvragen, waarbij het niveau, het potentieel en het project als geheel worden beoordeeld.

Voor jongeren is de boodschap simpel: doorloop het proces.  TNJ waarbij federale functionarissen de prestaties nauwlettend in de gaten houden.

 Nieuwe categorieën en reflecties op tussenliggende niveaus 

Het uiterlijk van  P50  Het speelt in op een vastgestelde behoefte: het creëren van een tussenniveau tussen P25 en P100. Largeron spreekt van een "goede hefboom" voor spelers in opkomst.

De P500 daarentegen roept meer vragen op. Soms wordt hij als onaantrekkelijk beschouwd, en het puntensysteem en de organisatie ervan zouden verbeterd kunnen worden.

Er worden aanpassingen overwogen, met name om inconsistenties te voorkomen waarbij een speler beter presteert in P500 dan in P250.

Zoals hij zelf aangeeft, is niets geïmproviseerd: "als je een idee hebt, moet je dat verder uitwerken."

Eric Largeron FFT Padel Tour Toulouse

 Een ranglijstsysteem dat herzien moet worden gezien de explosieve groei van het aantal spelers. 

Meer  115.000 gerangschikte mannelijke spelers  et  17 000 bij vrouwen Het huidige systeem bereikt zijn grenzen.

Largeron merkt op dat we "niet langer in een klassieke genummerde ranglijst" zitten, met zeer dicht opeengepakte rangen (top 50, top 10.000, enz.).

Een van de mogelijke oplossingen is overstappen naar een systeem van  serie of zelfs een hybride model geïnspireerd op squash of badminton.

Hij benadrukt een cruciaal punt: het is tegenwoordig onmogelijk om individuele gevallen te behandelen in een systeem dat zo omvangrijk is geworden.

Padel In Frankrijk is de grens van 150.000 deelnemers overschreden.

 Internationaal circuit: vrijheid voor de spelers, maar wel met een duidelijke boodschap. 

Wat betreft de afwezigheid van enkele Franse spelers in nationale toernooien, is Largeron helder van geest: spelers gaan vanzelfsprekend naar de plek waar ze de beste kans hebben om punten te scoren.

De FFT respecteert deze keuze, maar geeft wel een signaal af: spelen in Frankrijk blijft belangrijk.

Het biedt ook financiële steun aan FIP-toernooien die in het land worden georganiseerd, en gebruikt wildcards om een ​​Franse aanwezigheid te garanderen.

 Een ontwikkeling die beheersbaar moet zijn: pas op voor verzadiging. 

De padelboom brengt ook structurele uitdagingen met zich mee. Largeron waarschuwt voor bepaalde gebieden die "al verzadigd" zijn, waar clubs het aantal toernooien vermenigvuldigen om economisch te overleven.

Hij waarschuwt voor de "ongecontroleerde oprichting van particuliere structuren", die het ecosysteem zouden kunnen verzwakken.

Het doel is duidelijk: een evenwicht vinden tussen ontwikkeling en levensvatbaarheid.

 Versterk Padel : het ondersteunen van minder ontwikkelde gebieden 

het plan  Versterk Padel  Het doel is om minder goed uitgeruste gebieden te ondersteunen.

Het principe: clubs helpen bij de aanleg van 2 tot 4 banen, waarbij de kosten worden gedeeld tussen de lokale overheden en de federatie.

Dit plan richt zich niet op grote steden die al goed uitgerust zijn, maar op ontwikkelingsgebieden waar padel nog gestructureerd moet worden.

Versterk Padel : de FFT biedt een lening van 0% voor de aanleg van 500 sporen

 De professionalisering is nog niet voltooid. 

Ondanks het verbeterde spelniveau blijft het economische model kwetsbaar. Largeron wijst erop dat veel spelers nog steeds een andere baan moeten hebben.

Sommigen geven les, anderen hebben een bijbaan, wat hun mogelijkheden om internationaal te spelen beperkt.

Maar de trend is duidelijk: padel "zal zeer snel professionalisering verdienen", met een stabielere economie.

Tot slot benadrukt Éric Largeron een belangrijk punt: het Franse padel is nog in ontwikkeling.

Hij vergelijkt het met de beginjaren van tennis, met dezelfde uitdagingen op het gebied van structurering en professionalisering.

De ambitie is duidelijk: geen slachtoffer worden van deze groei, maar er intelligent mee meegroeien door alert te blijven en inspiratie te putten uit andere modellen.

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.

Over hetzelfde onderwerp

Tags