Madrid, Parijs, Rotterdam: Heeft Ortega-Araújo echt de sleutel gevonden tegen Jozefmaria-González? Padel Magazine

Twee wedstrijden, zes dagen ertussen, en twee scenario's die bijna onverenigbaar lijken.

Naar Madrid, Paula Jozefmaria en Bea González versloegen Marta Ortega en Sofia Araújo 6/0 6/2 In de kwartfinales. Een eenzijdige wedstrijd, waarin het Spaanse duo meteen hun ritme oplegde. Zes dagen later, op het Philippe-Chatrier-veld, was het machtsevenwicht volledig omgeslagen: Ortega en Araújo wonnen met 2/6 7/6 7/6 na een gevecht van 3 uur en 15 minuten, waarin ze vijf matchpunten wisten te redden. .

Een simpel gevolg van de veel tragere omstandigheden op Roland-Garros, of de eerste echte tactische reactie van het Spaans-Portugese duo?

Nu Rotterdam in aantocht is, waar de vier spelers elkaar mogelijk weer zullen treffen, is het terecht om deze vraag te stellen.

Madrid: Onmogelijk om aan de druk te ontsnappen

De wedstrijd tussen Real Madrid (6/0 6/2) laat allereerst zien hoe Ortega en Araújo er niet in slaagden hun eigen spelpatroon te ontwikkelen.

Tegen Josemaría en González schuilt het gevaar juist daarin. Wanneer het Spaanse duo dicht genoeg bij het doel kan spelen en de bal vroeg kan veroveren, Paula Josemaría voert het tempo enorm op. Bea González heeft haar volledige repertoire aan luchtacrobatiek tot haar beschikking om de punten af te maken.

Ortega en Araújo bevinden zich vervolgens in een lastig patroon om te doorbreken: laag verdedigen, onder druk een lob spelen, weer een bal over het hoofd incasseren en van voor af aan beginnen.

Madrid gaf het rugnummer 5-paar vrijwel nooit de tijd om iets anders voor te bereiden.

Het probleem was dus niet alleen om meer te verdedigen, maar ook om te vinden Hoe transformeer je een verdediging in een echte kans om het doel te heroveren? .

In Parijs krijgt de lob een veel grotere betekenis.

Dit is waarschijnlijk een van de eerste dingen om te bekijken bij de Parijse wraakactie.

Tegen Bea González zijn niet alle lobs even effectief. Een slecht uitgevoerde lob, waardoor ze zich onder de bal kan positioneren, vertraagt het onvermijdelijke vaak slechts een paar seconden. Het echte doel is om haar te dwingen de bal achteruit te spelen of de baan van de bal voldoende te verlengen om te voorkomen dat Josemaría en González een ideale aanvallende positie kunnen innemen.

Op Roland-Garros waren de langzamere omstandigheden duidelijk een voordeel.

De bal komt er minder makkelijk uit, de beslissende smash is lastiger te plaatsen en een duo dat in staat is om meerdere extra slagen te verdedigen, kan de rally geleidelijk in een andere richting sturen.

Maar Ortega en Araújo waren bijzonder succesvol in om deze sequenties lang genoeg te verlengen om het machtsevenwicht te veranderen .

De tweede set is hiervan het beste voorbeeld. Ze maken de wedstrijd fysieker, bieden meer weerstand in de rally's en krijgen zelfs vier setpunten bij 6-5 voordat ze de set uiteindelijk in de tiebreak winnen.

Het is niet langer Josemaría-González die systematisch de duur en het ritme van het stuk bepaalt.

Paula Josemaría wegduwen voordat ze Bea González opzocht.

Hier ligt wellicht de meest interessante ontwikkeling. Het gevaar zou zijn het plan te reduceren tot: lobbyist Bea González .
Het werkelijke probleem is van een breder perspectief. We moeten voorkomen dat Paula Josemaría te vaak en te vroeg in de rally de bal naar voren speelt.

Wanneer ze naar voren kan komen, het midden kan innemen of een bal kan onderscheppen, geeft haar explosiviteit haar partner direct een voorsprong. Omgekeerd, wanneer ze een paar centimeter lager moet verdedigen of een extra bal vanuit de achterhoede moet spelen, verandert de structuur van het punt.

Ortega beschikt over precies de kwaliteiten die nodig zijn om op dit gebied te spelen: variatie in hoogte, precisie en het vermogen om meerdere slagen te incasseren zonder meteen op zoek te gaan naar de winnende slag.

Het doel wordt dan minder relevant. win het punt direct dan om de gemiddelde positie van de tegenstanders geleidelijk te verschuiven.

Zodra Josemaría wordt teruggedrongen, kan Araújo verder het veld in komen.

Araújo: het verschil wanneer het punt neutraal wordt.

Dit is waarschijnlijk de tweede belangrijke sleutel voor Parijs. Sofia Araújo maakte de wedstrijd af met... 33 winnende slagen tegen slechts acht onforced errors In een wedstrijd waarin de druk steeds verder opliep, is dat een aanzienlijk verschil.

Araújo hoeft de rally niet vanaf de eerste slag te domineren om gevaarlijk te zijn. Als Ortega erin slaagt de rally te verlengen en de twee speelsters weer in een neutrale positie te brengen, kan de Portugese speelster haar kracht gebruiken om de rally om te draaien.

De rolverdeling wordt dan veel duidelijker: Ortega stabiliseert, bouwt op en absorbeert; Araújo kan versnellen wanneer zich een echte kans voordoet.

Het middenveld, nog een essentieel onderdeel van het duel.

Tegenover Josemaría en González wordt het beheer van het centrum ook van fundamenteel belang.

Als Ortega en Araújo te ver uit elkaar gaan staan om hun diagonale looplijnen te beschermen, kan Paula die ruimte innemen en versnellen. Maar een te agressieve dekking stelt de buitenspelers direct bloot.

De uitdaging is daarom om compact genoeg te blijven om te voorkomen dat Josemaría systematisch het initiatief neemt tussen de twee spelers, zonder daarbij te veel terrein aan de flanken prijs te geven.

Dit is ook wat Ortega en Araújo in staat stelt om, wanneer ze het net binnenhalen, Bewaar het nog even. .

Tegen zo'n explosief duo kunnen een paar extra schoten vanuit een aanvallende positie het wedstrijdverloop volledig veranderen.

Maar Parijs vormt nog geen bewijs.

Hier wordt Rotterdam interessant. Het resultaat in Parijs blijft namelijk uiterst ongebruikelijk.

Jozefmaria en González verkregen vijf wedstrijdballen waaronder drie in de beslissende tiebreak toen ze met 6-3 voor stonden. Ondanks alles waren ze dus slechts een paar punten verwijderd van de overwinning in deze wedstrijd.

Het zou daarom overdreven zijn om te zeggen dat Ortega en Araújo nu definitief de oplossing hebben gevonden. Parijs laat eerder zien dat ze de oplossing wél hebben gevonden. een configuratie waarin het duel speelbaar wordt .

En de omstandigheden op Roland-Garros versterkten waarschijnlijk de effectiviteit van deze strategie: meer tijd om te verdedigen, minder direct beslissende luchtduels en meer mogelijkheden om het punt opnieuw op te bouwen.

Zal Ortega op een snellere baan met dezelfde kwaliteit lob genoeg tijd hebben om terug naar de kop van het veld te komen? Zal Araújo dezelfde prestatie kunnen volhouden wanneer ze minder tijd heeft om haar versnellingen voor te bereiden? En bovenal, zal Bea González haar vermogen om punten te scoren met een kopbal terugvinden?

Rotterdam als derde akte

Een derde confrontatie zou ons in staat kunnen stellen twee dingen van elkaar te onderscheiden.

Parijs zal dus in wezen het product blijven van een zeer specifieke context: een langzaam veld, een eindeloze wedstrijd en vijf geredde matchpunten.

Zowel Ortega als Araújo slagen erin om verschillende elementen te reproduceren — diepte van de lobs, het vermogen om Josemaría af te weren, het bezetten van het midden en een betere netretentie — en dan moeten we erkennen dat er in dit duel echt iets veranderd is.

Ze hebben het misschien nog niet gevonden. la sleutel. Maar na Madrid liet Parijs in ieder geval zien dat ze een eerste hadden gevonden.

Antoine Tricolet

Ik ontdekte het Padel Ik kwam per toeval in Spanje terecht op een camping. Ik was meteen verkocht; ik ben een fervent padelliefhebber en volg het internationale en regionale nieuws met dezelfde passie als de sport zelf.