Heeft Mike Yanguas een echte afmaker aan zijn zijde nodig om zijn spel naar een hoger niveau te tillen? Padel Magazine

Mike Yanguas en Coki Nieto hebben besloten om weer samen te spelen. De twee Spanjaarden staan samen ingeschreven voor de Madrid P1, waar ze naar verwachting het vierde duo in de loting zullen vormen. Een logische beslissing vanuit puntenoogpunt en geruststellend vanuit sportief oogpunt. Maar is dit wel echt het soort partnerschap dat Yanguas nodig heeft om zijn spel naar een hoger niveau te tillen?

Het probleem gaat verder dan alleen het geval van Coki Nieto. In zijn recente samenwerkingen met spelers die in staat zijn rally's op te bouwen, te verdedigen en te verlengen, leek Yangas soms gefrustreerd wanneer zijn partner er niet in slaagde punten af te maken met een hoge service. Zowel bij Franco Stupaczuk als bij Nieto gaven bepaalde momenten de indruk dat hij verwachtte dat zijn linkshandige partner punten sneller zou kunnen afmaken.

Zou een ander profiel beter bij hem passen? Dat van een echte spits, zoals Aimar Goñi, of dat van een voormalige teamgenoot zoals Javi Garrido.

De terugkeer met Nieto, een logische keuze.

De hereniging van het duo Yanguas/Nieto komt niet als een verrassing. De twee speelden het hele seizoen van 2025 samen en eindigden het als vierde op de wereldranglijst. Dankzij hun consistentie bereikten ze talloze halve finales en behielden ze hun positie achter de topteams in het circuit.

Hun resultaten lieten echter een aanzienlijke beperking zien: ondanks 41 overwinningen in 62 wedstrijden op het circuit. Premier PadelZe hadden geen titels gewonnen en waren er niet in geslaagd een finale te bereiken.

Yanguas had zelf al een deel van het probleem tijdens het seizoen benoemd. In een interview tijdens de P1-wedstrijd tegen Málaga gaf de Andalusiër toe dat ze "dat vleugje gekte" en "een beetje extra agressie" misten.

Door met Nieto terug te keren, behouden ze een voordelige positie in de hiërarchie en kunnen ze direct verder spelen volgens de gevestigde routines. Als hun spel echter identiek blijft aan dat van 2025, zouden dezelfde beperkingen logischerwijs opnieuw de kop op kunnen steken.

Een frustratie die al zichtbaar is bij Stupaczuk

Het project dat met Franco Stupaczuk werd opgezet, was specifiek bedoeld om meer explosiviteit te creëren. De Argentijn beschikt over een superieure acceleratie in vergelijking met Nieto, een uitstekende bewegingssnelheid en tal van aanvallende mogelijkheden.

Stupaczuk is echter geen afmaker van het kaliber van Arturo Coello, Leo Augsburger of Alejandro Galán. Hij kan van dichtbij veel schade aanrichten, maar hij forceert soms ook zijn terugspeelbal vanuit lastige posities. Wanneer de bal terugkomt, kunnen de twee dan ongeorganiseerd raken.

Deze situatie werd met name duidelijk tijdens de kwartfinale van Málaga P1 tegen Paquito Navarro en Martín Di Nenno. Navarro slaagde er herhaaldelijk in de schoten van Stupaczuk te onderscheppen en te blokkeren. Ondertussen toonde Yanguas steeds meer zichtbare irritatie. De twee teamgenoten wisselden zelden nog van gedachten en de communicatie op de bank was vrijwel nihil.

Het zou een te grote vereenvoudiging zijn om hun breuk uitsluitend toe te schrijven aan deze betwiste rematches. Het duo had ook te maken gehad met een terugval in resultaten, fysieke problemen en een vroege uitschakeling in hun eerste toernooi in Londen. Maar deze gebeurtenissen brachten een mogelijk verschil aan het licht: Yanguas leek soms te verwachten dat zijn partner een punt zou afmaken dat hij zelf nog aan het opbouwen was.

Yanguas is geen doorsnee rechtsback.

Mike Yanguas beschikt echter zelf ook over aanzienlijke kracht. Met een lengte van 1,89 m kan hij grote afstanden overbruggen, versnellen bij volleys en over de diagonaal afmaken. Zijn profiel is meer offensief dan dat van een rechtshandige speler die zich uitsluitend richt op het organiseren en verdedigen.

Maar starten vanaf de rechterkant biedt hem niet altijd dezelfde afmaakmogelijkheden als een linkshandige speler. Wanneer zijn partner de tegenstanders niet terugdringt met de dreiging van zijn smash, moet Yangas soms tegelijkertijd de opbouw verzorgen, de diagonaal afdekken en een deel van de afwerking voor zijn rekening nemen.

De aanwezigheid van een krachtige slagman zou de hele dynamiek van het duel veranderen. Tegenstanders zouden gedwongen worden om dieper te verdedigen en selectiever te zijn met hun lobs. Zelfs als hij niet meteen afmaakt, kan een speler die van ver kan slaan een korte bal afdwingen of de verdediging van de tegenstander ontregelen.

Yanguas zou dan meer ruimte hebben om zijn onderscheppingen, zijn snelheid aan het net en zijn balbeheersing te benutten, zonder constant zelf de beslissende versnelling te hoeven zoeken.

Aimar Goñi, op papier bijna de ideale aanvulling?

Aimar Goñi belichaamt dit profiel perfect. De 20-jarige speler uit Navarra is 1,90 m lang en speelt op de linkerflank. Zijn krachtige schot is nu al een van de meest indrukwekkende wapens in het circuit. Hij legt zelf uit dat deze kracht een aangeboren eigenschap is die hij al sinds zijn kindertijd bezit.

Samen met Edu Alonso bereikte Goñi de halve finales van het Asunción P2-toernooi en de kwartfinales in Málaga en Londen in 2026. Hij staat nu op de 36e plaats van de FIP-ranking, de beste positie in zijn nog jonge carrière.

Tactisch gezien zou zijn samenwerking met Yanguas logisch zijn. De Andalusiër zou voor stabiliteit kunnen zorgen, verdedigen en de opbouw vanaf rechts kunnen verzorgen, terwijl Goñi de hoge ballen en de afwerking voor zijn rekening zou nemen.

Deze keuze zou echter verschillende risico's met zich meebrengen. Goñi mist nog steeds ervaring op het hoogste niveau en is nog steeds verbonden aan een project in ontwikkeling met Edu Alonso. Een samenwerking met hem zou Yanguas bovendien dwingen zijn vierde plaatsingspositie op te geven en veel eerder tegen de topkoppels te spelen.

Goñi zou daarom een uitstekende aanvulling op het team kunnen zijn, maar niet per se de meest voordelige keuze op de korte termijn.

Garrido, een precedent dat het waard is om in de gaten te houden.

De andere optie leidt naar een speler die Yanguas heel goed kent: Javi Garrido.

De twee Spanjaarden waren sterk aan het seizoen 2024 begonnen door de finale van de Qatar Major te bereiken. Ze schakelden achtereenvolgens Juan Lebrón en Alejandro Galán uit in de achtste finales, en vervolgens Franco Stupaczuk en Martín Di Nenno in de halve finales. Garrido speelde met name een belangrijke rol dankzij zijn agressiviteit en zijn vermogen om sterk te eindigen.

Hun opmars eindigde abrupt tegen Coello en Tapia, die de finale met 6-0, 6-2 wonnen. Het duo slaagde er vervolgens niet in om die uitzonderlijke week te herhalen.

Een hereniging met Garrido zou Yanguas een sterke partner opleveren, die al bekend is met zijn speelstijl en in staat is om de rebounds te pakken. De uit Cordoba afkomstige speler blijft echter een wisselvallige speler, die zowel periodes van grote dominantie als veel fragielere periodes kan kennen.

Deze combinatie zou waarschijnlijk een hoger aanvallend potentieel hebben dan Yanguas/Nieto, maar ook minder garanties bieden qua consistentie.

Het probleem ligt mogelijk niet alleen bij de partner.

Het vinden van een krachtige aanvaller zou echter niet alles oplossen. Zelfs de beste rebounders merken dat hun schoten terugkomen, vooral in trage omstandigheden. Coello, Galán en Augsburger moeten er ook rekening mee houden dat ze de aanval na een verdedigde smash opnieuw moeten opbouwen.

Als Yanguas gefrustreerd raakt zodra zijn partner een hoge bal niet kan afmaken, is een andere aanpak niet genoeg. De Andalusiër zal ook zijn reacties beter moeten beheersen en zich moeten blijven concentreren op het volgende punt. Hij erkende dit zelf onlangs nog in reactie op kritiek op zijn gedrag: "Attitude moet niet onderhandelbaar zijn."

Mike Yanguas reageert op kritiek op zijn gedrag: "Attitude moet niet onderhandelbaar zijn."

De echte vraag is dus niet of Coki Nieto goed genoeg is om met Yanguas te spelen. Zijn resultaten, consistentie en ranking laten daar geen twijfel over bestaan. Het gaat er veeleer om te bepalen of hun respectievelijke sterke punten hen de nodige middelen geven om de twee of drie beste paren ter wereld consistent te verslaan.

Madrid als eerste die het bekendmaakt

In Madrid hoeven Yanguas en Nieto niet helemaal vanaf nul te beginnen. Ze kennen hun organisatie, hun gewoonten en hun sterke punten. Hun uitdaging zal zijn om een agressievere versie te presenteren dan die van 2025.

Nieto zal wellicht selectiever moeten zijn met zijn schoten en prioriteit moeten geven aan het opbouwen van aanvallen wanneer hij zich niet in een gunstige positie bevindt. Yangas zal op zijn beurt een aanzienlijk deel van de aanvallende druk moeten dragen en tegelijkertijd voorkomen dat frustratie de overhand krijgt wanneer de wedstrijd lang duurt.

Nieto's keuze is er een van stabiliteit en aanzien. Goñi zou potentieel en kracht hebben vertegenwoordigd. Garrido daarentegen zou een bewezen, maar meer onvoorspelbare aanvulling zijn geweest.

Yangas heeft wellicht een geweldige afmaker nodig om zijn spel volledig te ontplooien. Maar voordat hij verder zoekt, zal hij moeten laten zien dat hij een partnerschap kan opbouwen dat hem al consistentie heeft gebracht, maar hem nog niet naar een finale heeft geleid.

Het eerste antwoord zal wellicht niet afhangen van het resultaat in Madrid, maar van hun reactie na de eerste gelijkspel: samen heropbouwen of zich opnieuw laten frustreren.

Antoine Tricolet

Ik ontdekte het Padel Ik kwam per toeval in Spanje terecht op een camping. Ik was meteen verkocht; ik ben een fervent padelliefhebber en volg het internationale en regionale nieuws met dezelfde passie als de sport zelf.