Op slechts 18-jarige leeftijd beleefde Jérémy Robert het Grand Slam-toernooi van Parijs in 2026 dankzij een wildcard, samen met Yoan Boronad. Ondanks zijn uitschakeling in de eerste ronde, verliet de jonge Fransman Roland-Garros met hernieuwd vertrouwen in zijn eigen niveau en dat van zijn nieuwe partner. Van de wildcard tot internationale ambities, inclusief zijn contacten met Timéo Fonteny en het Franse nationale team, deelt hij zijn gedachten met... Padel Magazine. 

"Omdat ik hier zo vroeg al speelde, had ik het misschien niet verwacht."

 Padel Magazine Een paar jaar geleden was je tennisser. Had je ooit gedacht dat je ooit op Roland-Garros zou spelen? 

 Jeremy Robert:  Ik had het me wel voorgesteld, maar misschien nu niet meer, want eerlijk gezegd is alles zo snel gegaan. Het is een droom om hier te spelen. Ik heb mezelf altijd voorgehouden dat ik ooit op Roland-Garros zou willen spelen. Maar zo snel, misschien niet. Nu ik hier ben, ben ik heel blij. Het is echt een geweldige ervaring en de locatie is prachtig.

"Yoan en ik vullen elkaar perfect aan."

 Je hebt aan deze Paris Major deelgenomen met Yoan Boronad, met wie je tot het einde van het seizoen zult samenwerken. Hoe verloopt deze samenwerking? 

Geweldig. We kunnen het heel goed met elkaar vinden. We hebben drie of vier maanden geleden al samen gespeeld en nu spelen we weer samen in toernooien. Het gaat echt goed, we hebben een fantastische chemie op de baan en vullen elkaar perfect aan. Ik vind het heerlijk om met hem te spelen. Ik denk dat we een goed duo vormen.

 Je team voor de Paris Major werd in de eerste ronde uitgeschakeld, maar je was er bijna in geslaagd om het tij te keren… 

Ja, er is wel wat frustratie. Maar we zijn ook blij dat we dit soort wedstrijden kunnen spelen en een duo van dit kaliber kunnen uitdagen. We hadden natuurlijk graag gewonnen. In de eerste set hadden we zelfs een breakpoint om met 7-5 voor te komen. We waren er heel dichtbij.

Ik verliet het veld na de wedstrijd enigszins gefrustreerd, maar ook erg blij dat ik op zo'n baan had kunnen spelen en er zo van had genoten.

"We zijn in staat om paren te verslaan die in de top 60 of 70 staan."

 Laat deze wedstrijd zien dat Boronad/Robert nu al spelers uit de top 60 of 70 van de wereld kunnen uitdagen? 

Ja, eerlijk gezegd, we zijn ertoe in staat. Dat is het doel: paren van dat kaliber verslaan. Ik denk dat we vandaag al een paar wedstrijden kunnen winnen. Nu moeten we hard werken en, bovenal, het in de competitie bewijzen.

Het probleem is dat we niet vaak de kans krijgen om tegen spelers van dit niveau te trainen. De spelers die rond de 60e plaats op de wereldranglijst staan, zijn voornamelijk Spanjaarden of Argentijnen. Om regelmatig tegen hen te trainen, zouden we naar Spanje moeten gaan.

De nederlaag bij Marnes-la-Coquette was snel vergeten.

 Een paar dagen voor Roland-Garros beleefde je een teleurstelling bij het FIP ​​Bronze-toernooi in Marnes-la-Coquette. Zou dat je hebben beïnvloed in de aanloop naar het Grand Slam-toernooi? 

Nee, het heeft me niet zo erg geraakt. We probeerden die wedstrijd snel te vergeten. We zaten in een moeilijke periode, maar we richtten ons al snel weer op Roland-Garros, omdat we wisten dat er een heel belangrijke wedstrijd op ons wachtte. We moesten verder, anders zouden we gefrustreerd raken of onze motivatie verliezen.

"We verdienden deze wildcard."

De aanwezigheid van  Robert / Boronad in de hoofdtabel  Dit was een van de belangrijkste beslissingen met betrekking tot de Franse uitnodigingen voor dit Grand Slam-toernooi in Parijs. Een onderwerp dat enkele dagen voor Roland-Garros onvermijdelijk een bijzondere dimensie had gekregen.

 Heeft deze wildcard extra druk op je gelegd? De druk om te bewijzen dat je het verdiende? 

Nee, vanuit ons perspectief denk ik van niet. Persoonlijk dacht ik dat helemaal niet.  Ik wist dat we het verdienden. We verdienden die wildcard. 

Aan de andere kant denk ik dat het een extra uitdaging had kunnen zijn voor degenen die de uitnodiging niet hadden ontvangen. Een soort wraak, een verlangen om te laten zien dat zij de uitnodiging ook verdienden. Dat kan zeker motiverend en een opsteker zijn. Maar persoonlijk heb ik mezelf er geen druk om opgelegd.

"Timéo staat nog steeds voor"

 Je behoort tot deze nieuwe Franse generatie, samen met Timéo Fonteny. Heb je het gevoel dat je de kloof die er met hem bestond nu hebt gedicht? 

Ik kom steeds dichter bij hem in de buurt, maar ik ga niet zeggen dat ik op zijn niveau ben. Hij is nog steeds beter.

Timéo en ik plagen elkaar er graag mee. Maar ik ben realistisch. Als ik in Palavas ga trainen, op de diagonaal, win ik niet veel van hem! Hij is erg sterk.

 Wat mis je nog in vergelijking met hem? 

Fysiek gezien is hij een machine. Hij is ontzettend sterk. Wat mij betreft moet ik fysiek nog verbeteren en blijven werken aan al mijn slagen. Ik moet blijven doorzetten.

Boronad / Robert, in ieder geval tot het einde van het jaar.

 Jij en Yoan Boronad hebben al besloten om tot het einde van het seizoen samen te blijven. Dus de komende uitslagen zullen daar niets aan veranderen? 

Ja. We hebben besloten dat we, wat er ook gebeurt, tot het einde van het jaar samen blijven spelen. Een paar resultaten in de komende weken zullen ons er niet van weerhouden.

Voor volgend jaar maken we aan het einde van het seizoen de balans op. We kijken dan naar hoe we ons op de baan voelden, hoe het ging, natuurlijk de resultaten, maar vooral of we samen nog steeds plezier hebben.

Jérémy Robert na de Grand Slam van Parijs: "We hebben deze wildcard verdiend."

"Het is een doel om in het Franse nationale team te komen."

Na deze eerste ervaring op de Grand Prix van Parijs richt Jérémy Robert zich nu op een nieuw, belangrijk doel:  een eerste selectie voor het Franse nationale seniorenteam .

 Denk je al serieus aan de aankomende wereldkampioenschappen? 

Ja, ik denk erover na. Eerlijk gezegd is het een van mijn doelen voor dit jaar:  sluit je aan bij het Franse nationale team Dat zou ik heel graag willen.

Ik heb mezelf bewezen, maar het is nog niet voorbij. Tot de selectieprocedure begint, moet ik blijven werken en mezelf blijven bewijzen. Dat ik bepaalde dingen heb bereikt, betekent niet dat mijn plek gegarandeerd is.

 Heeft Pablo Ayma ooit met u gesproken over deze mogelijke selectie? 

Niet direct gerelateerd aan het WK. Maar tijdens het trainingskamp vertelde hij me dat ik goed had gespeeld en dat hij tevreden was met wat ik had laten zien.

Ja, ik denk inderdaad veel aan dit WK. Ik hoop echt dat ik dit jaar in het Franse team kom.

"We kunnen voor de bronzen medaille gaan."

 En als jij een van de acht geselecteerden bent, hoe ver kan dit Franse team dan komen? 

We gaan vechten voor de bronzen medaille, het best mogelijke resultaat. Ik denk dat we het kunnen halen.

We zullen een aantal belangrijke wedstrijden moeten spelen en winnen, maar ik denk dat we daartoe in staat zijn met de spelers die we nu hebben.

Het zou fantastisch zijn om die bronzen medaille te winnen.

Zijn ideale Franse team

Toen Jérémy Robert eindelijk werd gevraagd zich in de schoenen van de coach te verplaatsen en zelf een team van acht spelers samen te stellen, ontweek hij de vraag niet.

Hij zou beginnen met de vijf Franse spelers die in het hoofdtoernooi van de Grand Slam in Parijs aanwezig zijn:  Dylan Guichard, Thomas Leygue, Timéo Fonteny, Yoan Boronad en hijzelf .

Om zijn groep compleet te maken, zou de jonge Fransman kiezen voor...  Bastien Blanqué, Maxime Joris en Johan Bergeron .

Dit is uiteraard een persoonlijke keuze, maar het illustreert ook de concurrentie die zich ontwikkelt tussen verschillende generaties Franse padelspelers naarmate de volgende internationale evenementen dichterbij komen.

Op slechts 18-jarige leeftijd en na slechts een paar jaar volledig aan padel te hebben gewijd,  Jérémy Robert heeft daarmee op Roland-Garros weer een stap voorwaarts gezet. De wildcard voor de Grand Prix van Parijs gaf hem de kans om zich direct te meten op het internationale niveau dat hij nu graag regelmatig wil bereiken.

En zijn volgende doelstelling is al duidelijk vastgesteld:  Om de coach ervan te overtuigen dat hij dit keer een wildcard verdient, die eigenlijk geen wildcard meer is, maar een plek bij de acht Franse spelers die zijn opgeroepen voor het WK. 

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.