PISTA versterkt zijn atletenprogramma met de officiële komst van Léa Godallier en Romain Sichez. Zij voegen zich bij Dylan Guichard en Natan Etienne in een collectief dat nu vier Franse padelfiguren met verschillende achtergronden en gemeenschappen samenbrengt. Van het professionele circuit tot wedstrijden tussen amateurs, PISTA wil bruggen slaan tussen twee werelden die uiteindelijk tot dezelfde sport behoren. 

Op het eerste gezicht lijken hun zorgen nogal verschillend.

Aan de ene kant staan ​​spelers die hun week indelen rond trainingen, toernooien en reizen. Aan de andere kant staan ​​duizenden amateurs die vooral een veel concretere vraag proberen te beantwoorden:  "Wie heeft er zin om woensdag om 19 uur mee te spelen?" 

En toch behoren deze twee werelden tot dezelfde sport.

Dit is precies de gok die PISTA neemt door verschillende prominenten uit de Franse padelwereld rondom hun project samen te brengen:  Dylan Guichard, Léa Godallier, Romain Sichez en Natan Etienne. 

Verschillende persoonlijkheden, verschillende gemeenschappen, maar hetzelfde idee: de ontwikkeling van padel ondersteunen die niet beperkt is tot wedstrijden en waarin technologie ook van dienst kan zijn in de dagelijkse praktijk.

Want achter de aankondiging van deze nieuwe gezichten schuilt een interessantere vraag:  Welk nut hebben professionele ambassadeurs nu eigenlijk voor een applicatie die primair is ontworpen voor amateur-gamers? 

Padel ontwikkelt zich ook ver van de tribunes.

Als we het hebben over de groei van padel, komen er al snel beelden in ons op.

Internationale toernooien trekken steeds meer fans. Franse spelers klimmen steeds hoger op de ranglijst. Overal in Frankrijk worden nieuwe circuits geopend. Merken investeren. Contentmakers bouwen aan steeds grotere online communities.

Maar de groei van padel vindt ook plaats in veel minder spectaculaire omgevingen.

Een WhatsApp-groep waar een vierde speler ontbreekt. Een spel dat op het laatste moment wordt opgezet. Een nieuwe speler die op zoek is naar partners van zijn of haar niveau. Een speler die in een nieuwe stad aankomt zonder iemand te kennen. Of vier enthousiastelingen die tien minuten lang discussiëren of hun spel nou echt een "5" of een "5,5" waard was.

Het is in deze padelomgeving dat PISTA ervoor heeft gekozen om haar product te ontwikkelen.

De applicatie is er dus niet op gericht om amateurs op kunstmatige wijze dichter bij de professionele wereld te brengen.

Ze streeft er juist naar om een ​​tweezijdige uitwisseling te bevorderen van wat de sport laat groeien:  De toepassingen, ervaringen en cultuur van padel. 

Léa Godallier en Romain Sichez sluiten zich officieel aan bij het PISTA-atletenprogramma
Fotocredit: Rommo Agency, Aurélie Treccani

Vier profielen, vier manieren om het verhaal van padel te vertellen.

Dit verklaart ook de keuze voor bewust verschillende profielen.

 Dylan Guchard  Het belichaamt overduidelijk de sportieve en competitieve dimensie. Zijn ervaring op het hoogste niveau biedt een bijzonder interessant perspectief op het lezen van het spel, de voortgang en wat het begrip "niveau" nu eigenlijk betekent in padel.

 Lea Godallier  Ze brengt bovendien ervaring op topniveau met zich mee, opgedaan in een carrière die is opgebouwd door contacten met het internationale circuit. Ze helpt de kloof te overbruggen tussen de eisen van professioneel padel en de Franse gemeenschap, waar de sport zich nog steeds ontwikkelt.

 Romain Sichez  Hij bekleedt een andere positie. Als contentmaker én gepassioneerde speler bevindt hij zich precies op het snijvlak van training, entertainment en gemeenschap. Een rol die essentieel is geworden in een sport waar een deel van de cultuur nu net zozeer op Instagram, YouTube of TikTok is gebaseerd als op de wedstrijden zelf.

 Natan Etienne Ten slotte rondt dit collectief zijn eigen reis en eigen gemeenschap af.

Het doel is dus niet om vier namen rond een logo samen te brengen.

Het is bedoeld om samen te brengen  meerdere perspectieven op dezelfde sport .

Léa Godallier en Romain Sichez sluiten zich officieel aan bij het PISTA-atletenprogramma
Fotocredit: Rommo Agency, Aurélie Treccani

Ambassadeur zijn... of het product daadwerkelijk gebruiken?

Hier ligt waarschijnlijk de grens tussen een klassieke sportpartnerschap en iets interessanters.

In het eerste geval leent de atleet in feite zijn of haar imago uit aan een merk.

In het tweede geval gebruikt hij het product.

Voor PISTA liggen de belangen duidelijk aan de kant van de tegenstander.

Het feit dat bekende spelers hun wedstrijden opnemen, hun resultaten delen, met andere profielen communiceren of simpelweg dezelfde functies gebruiken als elke andere speler, voegt een extra dimensie toe aan de samenwerking.

Want uiteindelijk blijven sommige problemen verrassend vergelijkbaar, ongeacht het niveau.

Zoek partners. Organiseer een spel. Houd je geschiedenis bij. Volg je vrienden. Deel je resultaten. Identificeer spelers met wie je graag speelt.

Een professional gebruikt een padel-app natuurlijk niet op precies dezelfde manier als een amateur.

Maar ze kunnen wel tot de behoren  hetzelfde netwerk van spelers .

En dit nuanceverschil is belangrijk.

De amateursport heeft deze transformatie al ondergaan.

In andere disciplines is de digitale kloof tussen kampioenen en weekendspelers geleidelijk kleiner geworden.

Een amateurwielrenner kan de ritten van een professional volgen. Een hardloper kan zijn training vergelijken met die van een atleet die hij bewondert. Toch bieden diezelfde platforms trainingsmethoden en prestaties die totaal verschillend zijn.

Niemand kan zich voorstellen dat een marathonloper die de marathon in vier uur loopt en een internationaal kampioen dezelfde sport op dezelfde manier beleven.

Ze kunnen echter wel dezelfde digitale ruimte delen.

Padel is nog relatief jong binnen deze structuur.

Ook vandaag de dag is het digitale ecosysteem nog grotendeels georganiseerd rondom afzonderlijke functies: een circuit boeken, je inschrijven voor een toernooi, chatten in een groep, content bekijken of uitslagen volgen.

Maar naarmate de gemeenschap groeit, kan er een andere logica ontstaan:  dat van een netwerk dat is opgebouwd rond de identiteit van de speler. 

Zijn niveau, zijn wedstrijden, zijn partners, zijn clubs, zijn statistieken en, geleidelijk aan, de mensen die hij volgt.

Wanneer de beste spelers ook meedoen aan de constructie

Ten slotte is er nog een minder zichtbaar voordeel verbonden aan dit soort samenwerking: dat van het product zelf.

Een professionele atleet heeft een inzicht in het spel dat een team van ontwikkelaars niet alleen kan nabootsen.

Omgekeerd stuit een amateurspeler die op zondagochtend wanhopig op zoek is naar een vierde partner op problemen die een professional vrijwel nooit zou ondervinden.

Het ontwikkelen van een product dat bedoeld is voor de hele gemeenschap, vereist daarom dat we deze realiteiten onder ogen zien.

Feedback van topspelers kan ons helpen te reflecteren op de relevantie van statistieken, de weergave van vaardigheidsniveaus of bepaalde sportmechanismen.

De duizenden wedstrijden die door amateurs worden georganiseerd, geven ons inzicht in de veel meer alledaagse beperkingen van het samenstellen van wedstrijden.

Beide zijn nuttig.

Mits we nooit vergeten voor wie elke functie is ontworpen.

Mensen inspireren om te spelen, niet alleen om toe te kijken.

Dit is wellicht uiteindelijk de meest interessante rol die gespeeld kan worden.  Dylan Guichard, Léa Godallier, Romain Sichez en Natan Etienne  in het PISTA-avontuur.

Uiteraard draagt ​​hun zichtbaarheid bij aan de bekendheid van de applicatie.

Maar als we daar zouden stoppen, zouden we een deel van de kern missen.

Professioneel padel is een droom. Het levert beelden, prestaties en persoonlijkheden op die nieuwe spelers aantrekken.

Amateur padelspelers daarentegen zetten deze interesse om in uren die ze op de baan doorbrengen.

 De ene wekt de drang op om te spelen. De andere brengt sport tot leven in het dagelijks leven. 

Het creëren van meer verbindingen tussen deze twee werelden kan daarom veel waardevoller zijn dan een simpele beïnvloedingscampagne.

Want uiteindelijk, of je nu meedoet aan een internationaal toernooi of een potje speelt met vrienden op woensdagavond, blijft de reflex vaak hetzelfde zodra je van de baan af bent:

 "Wanneer spelen we weer?"