Enkele minuten na hun grote overwinning tegen  Juanlu Esbrí / Sanyo Gutiérrez ,  Thomas Leygue en Jesús Moya  ze spraken samen in de microfoon van Padel MagazineEen interview dat voornamelijk het verhaal van hun samenwerking vertelt: een project dat werd onderbroken door blessures, twee wegen naar wederopbouw, en vervolgens een hereniging die vandaag de dag op Roland-Garros een geheel nieuwe dimensie krijgt.

Want achter deze kwalificatie voor de achtste finales van de Grand Slam in Parijs schuilt een gedeelde geschiedenis die ver teruggaat.

"We wisten dat we op een dag weer bij elkaar zouden komen."

Voordat Thomas Leygue geblesseerd raakte, hadden de twee spelers al samen op het veld gestaan.

En voor de Fransman werkte die samenwerking al uitstekend.

"Toen ik geblesseerd raakte, speelde ik bij Jesús en we waren op een heel hoog niveau. We waren een erg goed team."

De blessure zette uiteraard een streep door alles. Maar in hun gedachten was de deur nooit echt gesloten.

"De blessure zette ons stil, maar we wisten dat we op een dag weer bij elkaar zouden komen en dat we dat goed zouden doen."

Een uitdrukking die vandaag de dag onmiskenbaar veel gewicht in de schaal legt.

Na maandenlang zelfstandig te hebben herbouwd,  Leygue en Moya zijn eindelijk herenigd met hun vereniging. En de resultaten bewijzen dat ze gelijk hadden. Hun prestaties op de Paris Major zijn nu al uitzonderlijk, met vier overwinningen sinds de kwalificaties en nu een plek in de achtste finales.

Een echte relatie die verder reikt dan het circuit.

Jesús Moya benadrukt ook hoe gemakkelijk dit duo samenwerkt.

"Thomas en ik vormen een heel goed team, zowel op als naast de baan."

De twee spelers kennen elkaar goed, hun entourage communiceert vlot en dat is ook terug te zien in hun speelstijl.

Moya noemt een  Vrij vergelijkbare stijl, erg agressief. Maar bovenal een relatie gebouwd op vertrouwen.

In tegenstelling tot veel andere duo's op de tour, lijken de twee mannen geen haast te willen maken.

"We wisselen niet graag van partner, vooral niet als we ons goed bij elkaar voelen."

En zelfs als de resultaten tegenvallen, blijft hun filosofie hetzelfde.

"Zelfs als een toernooi slecht verloopt, gaan we door. We moeten hard werken."

In een circuit waar partnerwisselingen bijna permanent zijn geworden, tonen Leygue en Moya daarom een ​​andere logica:  bouwen, corrigeren, eraan werken en tijd vrijmaken voor het project .

Twee spelers kampen met blessures.

Er is ook één element dat de twee mannen in het bijzonder dichter bij elkaar brengt:  hun fysieke reis .

Thomas Leygue keert terug na een gescheurde achillespees, een blessure die zijn progressie volledig belemmerde en hem maandenlang van het circuit hield.

Moya kent dit soort beproevingen maar al te goed, aangezien ze zelf een borstspierblessure heeft opgelopen.

Voor de Spanjaard zorgt het doormaken van zo'n periode er onvermijdelijk voor dat een speler verandert.

"Blessures zetten je aan het denken. Je hebt veel tijd om te reflecteren en aan de mentale aspecten te werken."

Zelfs als het niet mogelijk is om normaal op het circuit te werken, zijn er nog steeds dingen te ontwikkelen.

En bovenal zorgt het spelen met iemand die een vergelijkbare ervaring heeft gehad, onvermijdelijk voor een bijzonder wederzijds begrip.

Moya vat het samen door te praten over Leygues terugkeer na zijn blessure:

"Het is heel moeilijk om daaruit te komen. Maar het lukt je, omdat je heel sterk bent."

Twee verschillende blessures, twee lange periodes waarin ze niet het niveau konden bereiken dat ze voor ogen hadden, maar dezelfde wens om terug te keren.

Een project dat ze op de lange termijn willen realiseren.

Ook wat betreft de vervolgstappen is de boodschap duidelijk.

Moya presenteert deze samenwerking niet als een simpel project dat slechts een paar toernooien omvat.

"Ik wil dit nog lang blijven doen. Dat is het idee."

Een verlangen dat perfect aansluit bij hun benadering van hun sportieve relatie.

De twee spelers willen samenwerken, slechte weken accepteren en vooruitgang boeken in plaats van het project voortdurend in twijfel te trekken.

En een week zoals ze die in Parijs beleven, kan deze overtuiging alleen maar versterken.

Een duidelijke strategie tegen Esbrí / Sanyo

Hun overwinning tegen  Esbrí / Gutiérrez 6/2 4/6 7/5  Ze hebben ook aangetoond dat ze zich tot in de puntjes op een wedstrijd kunnen voorbereiden.

Met hun coach  Mati Diaz Leygue en Moya hadden bepaalde gebieden aangewezen die geëxploiteerd konden worden.

"We kunnen de spelers analyseren, maar elke wedstrijd is anders en soms is het meer een mentale dan een tactische kwestie."

Het idee was met name om  speel meer richting Juanlu Esbrí , rekening houdend met de enorme ervaring van Sanyo Gutiérrez.

Moya legt ook uit dat hij bewust bepaalde trajecten uitkoos om te voorkomen dat Esbrí gemakkelijk kon aanvallen, met name op een langzamere baan.

Het plan werkte perfect in de eerste set, die ze wonnen.  6/2 Esbrí verkeerde in grote moeilijkheden en Sanyo raakte steeds gefrustreerder.

Zelfs toen de nummer 13 van de plaatsingslijst erin slaagde het momentum in de tweede set te keren, hielden Leygue/Moya vast aan hun strategie en maakten uiteindelijk het verschil in de derde set.

Een reünie die alles verandert.

Deze editie van de Grand Prix van Parijs vertelt daarom een ​​verhaal dat veel verder reikt dan alleen een reeks overwinningen.

Het vertelt het verhaal van de terugkeer van een duo dat was gestopt net toen ze hun ritme begonnen te vinden.

Het vertelt ook het verhaal van twee spelers die hun lichaam, hun zelfvertrouwen en hun vaardigheden afzonderlijk moesten herstellen voordat ze weer samenkwamen.

Vandaag  Leygue en Moya lijken precies verder te zijn gegaan waar hun verhaal was geëindigd. , met nog meer ervaring.

Na te zijn begonnen in de kwalificatierondes, hebben ze nu de achtste finales bereikt na te hebben gewonnen van  Gala / Jensen en  Esbrí / Gutiérrez .

Los van de resultaten, toont hun betoog bovenal één ding aan: deze samenwerking wordt niet als een bijzaak beschouwd.

 Ze wilden weer samen spelen. Dat hebben ze gedaan. En voorlopig is het moeilijk om een ​​betere reünie voor te stellen. 

Benjamin Dupouy

Ik ontdekte padel direct tijdens een toernooi, en eerlijk gezegd vond ik het in eerste instantie niet zo leuk. Maar de tweede keer was het liefde op het eerste gezicht en sindsdien heb ik geen enkele wedstrijd gemist. Ik ben zelfs bereid om tot 3 uur op te blijven om een ​​finale te kijken van Premier Padel !

Over hetzelfde onderwerp

Tags