Op 47-jarige leeftijd weet Miguel Lamperti nog steeds overal waar hij komt het publiek te betoveren. De Argentijn, momenteel 89e op de wereldranglijst, blijft een van de populairste figuren in de padelwereld. Tijdens Bordeaux P2 spreekt hij met zijn kenmerkende openhartigheid over de ontwikkeling van zijn spel, zijn nieuwe rol als mentor voor jonge spelers, de fysieke eisen van een carrière van meer dan twintig jaar en zijn visie op een circuit waar de indelingen steeds sneller veranderen. Een interview met een legende die nog steeds weigert zijn racket aan de wilgen te hangen. 

“In Bordeaux hebben we niet alleen maar ‘boom, boom…’”

 Padel Magazine Wat vind je van de speelomstandigheden in Bordeaux? 

 Miguel Lamperti: Eerlijk gezegd denk ik dat dit nummer veel mensen zal aanspreken.

We hebben net een reeks zeer snelle toernooien achter de rug — nou ja, ik was er zelf niet per se bij (glimlach), maar op het circuit hebben we veel gespeeld op zeer dynamische banen.

Hier is het compleet anders.

Het tempo van het nummer is tamelijk laag, of in ieder geval gemiddeld tot laag.

We gaan echt padel te zien krijgen.

De uitwisselingen zullen langer duren.

En ik denk dat het voor het publiek ook prettig is om niet altijd hetzelfde soort wedstrijd te zien, waarbij alles neerkomt op "boem, boem, boem" en alleen maar winnende smashes.

In Bordeaux zullen we punten moeten verzamelen.

Miguel Lamperti: "Ik kan me niet meer zo belachelijk gedragen als vroeger. Op mijn 47e train ik meer dan ooit!"

 "Zelfs de nummer één van de wereld heeft nog ruimte voor verbetering." 

 Zijn er na al die jaren op het circuit nog steeds aspecten van je spel die je moet verbeteren? 

Elke dag.

Ik durf zelfs te beweren dat ik er tegenwoordig meer vind dan vroeger.

Het probleem is dat ik wat minder tijd heb… omdat ik oud ben! (lacht)

Maar er is altijd wel iets te verbeteren.

Padel is constant in ontwikkeling.

Als ik jonge mensen tegenwoordig zie spelen, is het niet dezelfde sport als die ik speelde toen ik begon.

Je moet weten hoe je je moet aanpassen.

Ik ben er oprecht van overtuigd dat iedereen zich kan verbeteren.

Zelfs de nummer één van de wereld.

Miguel Lamperti: "Ik kan me niet meer zo belachelijk gedragen als vroeger. Op mijn 47e train ik meer dan ooit!"

 "Vandaag de dag wil ik vooral jongeren ondersteunen." 

 De laatste tijd zien we je spelen met veel jongere partners. Is dat een noodzaak geworden? 

Ik ga heel eerlijk zijn.

Gedurende het grootste deel van mijn carrière heb ik altijd met de beste spelers gespeeld.

Pourquoi?

Omdat mijn ranking me dat toestond.

Vandaag is mijn ranking aanzienlijk gedaald.

De beste spelers zullen er niet per se meer voor kiezen om met mij te spelen.

Dat is de realiteit van het circuit.

Daarom geef ik er de voorkeur aan om te wedden op jonge spelers met veel potentie.

Ik probeer mijn ervaringen met hen te delen.

En ze brengen me die jeugd, die frisheid en die honger naar succes die je op hun leeftijd hebt.

Het is een ruil.

 Dus jouw rol in een duo is volledig veranderd? 

Ja.

Helemaal.

Toen ik jonger was, was ik veel individualistischer.

Ik wilde vooral padel spelen.

Ik dacht vooral aan mijn eigen niveau.

In de loop der jaren besef je dat je partner het allerbelangrijkste is.

Hij is net zo belangrijk als jij.

Mijn doel vandaag is om een ​​team op te bouwen.

Helaas wordt het erg ingewikkeld.

Miguel Lamperti: "Ik kan me niet meer zo belachelijk gedragen als vroeger. Op mijn 47e train ik meer dan ooit!"

 "Paren hebben geen tijd meer om iets op te bouwen." 

 Waarom is het zo moeilijk geworden? 

Omdat er enorm veel toernooien zijn.

En vooral omdat de paren voortdurend veranderen.

Mijns inziens moet een vereniging de tijd krijgen om zich te ontwikkelen.

Tegenwoordig is dat niet meer het geval.

De ranglijsten bepalen alles.

Spelers kiezen hun partners vaak op basis van punten in plaats van op het werkelijke niveau of potentieel van het duo.

Ik vind dat jammer.

Hij heeft soms wat weinig geduld.

 "Op mijn 47e train ik meer dan toen ik 30 was." 

 Besteedt u in dit stadium van uw carrière meer tijd aan herstel dan voorheen? 

Ik ga je opnieuw verrassen.

Tegenwoordig train ik meer dan voorheen.

Uiteraard op een andere manier.

Ik zorg beter voor mijn lichaam.

Maar ik werk meer.

Ik heb het gevoel dat als ik twee dagen niet train, ik meteen mijn gevoel voor de training verlies.

Fysieke voorbereiding is essentieel geworden.

Op een langzaam circuit zoals dit in Bordeaux moet je fysiek in staat zijn om lange rally's vol te houden.

Het moeilijkste is soms niet eens de wedstrijd zelf.

Het gaat erom dat je voldoende herstelt om de volgende dag weer te kunnen spelen.

 "Ervaring kan hard werken nooit vervangen." 

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.

Over hetzelfde onderwerp

Tags