Padel vs squash vs badminton: de wetenschappelijke rangschikking van cardio-intensiteit

Op basis van gegevens over hartslag, calorieverbruik en energiemetabolisme die in de literatuur beschikbaar zijn, staat squash bovenaan de lijst van de drie sporten wat betreft cardiovasculaire intensiteit, gevolgd door badminton in het enkelspel – aanzienlijk veeleisender dan de dubbelspelvariant – en padel, dat met een gematigdere inspanning maar even langdurig is.

PadelSquash en badminton: drie sporten die met een racket en een bal worden gespeeld, maar die een totaal verschillende belasting vormen voor hart en spieren. Veel spelers kiezen voor de ene of de andere sport op basis van de beschikbaarheid van een club of aanbevelingen, zonder echt te weten welke het beste aansluit bij hun cardiovasculaire doelen. De wetenschappelijke literatuur over sport heeft echter nauwkeurige gegevens verzameld over hartslag, energieverbruik en metabolische processen die bij elk van deze drie sporten betrokken zijn – voldoende om een feitelijke rangschikking te maken in plaats van slechts een indruk.

Voordat we de cijfers bespreken, is een methodologische verduidelijking nodig: deze drie sporten zijn niet met dezelfde nauwkeurigheid onderzocht, noch zijn dezelfde typen spelers bestudeerd (amateurs, semi-professionals, professionals), waardoor een directe vergelijking niet perfect is. We hebben ervoor gezorgd dat de exacte context voor elk datapunt wordt gespecificeerd.

1. Squash: zonder twijfel de meest intense sport van de drie.

Squash onderscheidt zich van de andere twee sporten door één fundamenteel kenmerk: de bijna volledige afwezigheid van echte rusttijd tijdens de uitwisseling In tegenstelling tot tennis, waar je tussen de punten even op adem kunt komen, of zelfs padel en badminton, waar korte pauzes mogelijk zijn, wordt squash gespeeld op een klein veld (minder dan 10 meter lang) waar de bal constant terugkaatst nadat hij tegen de vier muren is gestuit. Dit vereist een reeks sprints die bijna onafgebroken doorgaan gedurende de hele duur van het punt.

Cijfers die voor zichzelf spreken

Hartslag Studies melden een hartintensiteit die 80 tot 90% van de maximale hartslag gedurende het grootste deel van de wedstrijd, met pieken die de 180 slagen per minuut kunnen benaderen.
Snelheid en beweging Een goede squashspeler maakt een reeks sprints op ongeveer 80-90% van zijn maximale snelheid, met snelheidsuitbarstingen tot 25 km/u over zeer korte afstanden, en meer dan 500 richtingsveranderingen tijdens een wedstrijd.
Calorieverbruik Uit beschikbare schattingen blijkt dat het energieverbruik tussen de volgende waarden ligt: 600 en 900 kcal per uur Bij langdurige wedstrijden wordt in sommige bronnen zelfs gesproken van een calorieverbruik van 500 tot 900 kcal, afhankelijk van de intensiteit en het niveau van de speler. Daarmee zou squash tot de meest calorierijke sporten behoren die in clubs worden beoefend, op hetzelfde niveau als boksen of bepaalde vechtsporten.
Dominante energiesector Pompoen legt veel druk op de anaërobe uithoudingsvermogen — dat wil zeggen, het vermogen om explosieve inspanningen te herhalen zonder echt volledig herstel ertussen — een inspanningsprofiel dat heel anders is dan dat van een rustig joggen, waarbij het aerobe systeem domineert.

Dit laatste punt is belangrijk om te begrijpen waarom squash zo'n veeleisende reputatie heeft: het is niet zomaar een sport "waarbij je moet rennen", het is een sport die het cardiovasculaire systeem vrijwel geen rust gunt, zelfs niet tijdens de zeldzame pauzes tussen de punten, waarin het lichaam in een staat van intense activiteit verkeert.

2. Badminton: zeer intens in het enkelspel, aanzienlijk gematigder in het dubbelspel.

Badminton heeft een uniek kenmerk dat zelden wordt benadrukt in gangbare vergelijkingen, maar dat alles verandert: Het verschil in intensiteit tussen de enkele en dubbele y is aanzienlijk. , veel meer uitgesproken dan bij tennis of padel.

Wat een benchmarkstudie naar topspelers aantoont

Een onderzoek onder badmintonspelers van topniveau, waarbij dezelfde groep spelers werd vergeleken in enkelspel- en vervolgens dubbelspelwedstrijden, leverde eenduidige resultaten op:

Simpel gezegd de gemiddelde hartslag bereikte 89% van de maximale hartslag van de speler, met pieken van 98% tijdens de meest intense confrontaties.
In tweevoud , dit gemiddelde daalt weer naar 79% van de maximale hartslag met pieken op 91% — een duidelijk verschil, dat verklaard wordt door het feit dat met vier spelers op het veld elke speler een kleiner deel van het speelveld bestrijkt.
Tijdens smash-sequenties, de meest explosieve momenten in badminton, stijgt de hartslag gemiddeld tot 183 slagen per minuut .
Op energieniveau, 60 tot 70% van de energie die tijdens een wedstrijd wordt verbruikt, is afkomstig van het aerobe systeem. De rest van de energie wordt geleverd door het anaërobe systeem – een profiel dat badminton meer tot een algemene duursport maakt, afgewisseld met explosieve pieken bij smashes en snelle bewegingen.

Een calorieverbruik vergelijkbaar met dat van pompoen op papier, maar in werkelijkheid zeer variabel.

De schattingen van het calorieverbruik bij badminton variëren aanzienlijk, afhankelijk van de bron en het niveau van het spel, tussen 400 en 550 kcal per uur Bij recreatief spel kunnen deze cijfers in competitieverband nog hoger oplopen. Deze variabiliteit illustreert duidelijk hoezeer de daadwerkelijke intensiteit afhangt van de spelvorm (enkelspel of dubbelspel) en het vaardigheidsniveau van de speler – een cruciale nuance die in algemene vergelijkingen maar al te vaak over het hoofd wordt gezien.

3. Padel: een langdurige cardiotraining, maar in een gematigdere zone.

Zoals vermeld in onze eerdere artikelen over padel, onderscheidt deze sport zich door een aanzienlijk lager intensiteitsprofiel dan squash en badminton in het enkelspel, maar het is zeker geen "rustige" sport:

Hartslag gemiddeld 140 tot 150 slagen per minuut , wat overeenkomt met ongeveer 65-75% van de theoretische maximale hartslag , waarbij topspelers pieken bereiken van 177 tot 188 bpm.
Calorieverbruik : Tussen 400 en 600 kcal per uur Gemiddeld genomen komt dit overeen met een matige tot aanhoudende aerobe intensiteit, in plaats van een extreme anaerobe inspanning.
Dominante energiesector Padel is voornamelijk gebaseerd op het aerobe systeem, met af en toe anaerobe melkzuurpieken tijdens de meest betwiste rally's – een profiel dat in dit opzicht vrij vergelijkbaar is met dat van badminton in het dubbelspel.

Omdat padel altijd in dubbelspel wordt gespeeld (nooit in enkelspel, in tegenstelling tot tennis en badminton), is er geen intensievere "enkelspel"-variant om mee te vergelijken, zoals bij badminton wel het geval is. Dit verklaart gedeeltelijk waarom de gemiddelde intensiteit dichter bij die van dubbelspel badminton ligt dan bij die van enkelspel badminton.

4. De vergelijkende rangschikking

Criterium	squash	Badminton (enkelspel)	Badminton (dubbelspel)	Padel
% van de maximale hartslag gemiddeld	80-90%	89%	79%	65-75%
Waargenomen piek van FCmax	Bijna 100%	98%	91%	Bijna 95-100% (met af en toe pieken)
Geschat calorieverbruik	600-900 kcal/uur	400-550 kcal/u (variabel)	Minder eenvoudig dan het lijkt	400-600 kcal/uur
Dominante energiesector	Anaëroob, vrijwel zonder rust.	Aëroob (60-70%) met anaërobe pieken.	Aerobe training met lage intensiteit	Aëroob met anaërobe pieken
Hersteltijd tussen inspanningen	Bijna niet-bestaand	Kort maar krachtig	Langer dan in een enkele	Gemiddeld (ongeveer 1:1 in speltermen)

Algemene rangschikking van de cardiovasculaire intensiteit, van meest veeleisend tot meest gematigd:

squash — de meest intense van de drie, vanwege het ontbreken van echt herstel en de continue anaerobe inspanning.
Badminton enkelspel — een cardiovasculaire intensiteit die qua hartslag zeer dicht bij squash ligt, maar met over het algemeen een lager calorieverbruik en meer aerobe activiteit.
Dubbel badminton — een duidelijk stapje minder dan het eenvoudige spel, omdat het speelveld door vier spelers wordt gedeeld.
Padel — de meest gematigde intensiteit van de drie, terwijl je wel in een cardiovasculaire zone blijft die duidelijk gunstig is voor de gezondheid (65-75% van de maximale hartslag).

5. Wat deze ranglijst niet vermeldt: de beperkingen waar je rekening mee moet houden

Voordat er definitieve conclusies over deze ranglijst getrokken kunnen worden, zijn er twee belangrijke nuances.

Ten eerste worden vergelijkende onderzoeken uitgevoerd op verschillende populaties. — clubspelers, semi-professionals, professionals — met soms verschillende meetmethoden (sommige gebaseerd op gepubliceerde wetenschappelijke literatuur, andere op minder geformaliseerde veldmetingen). De ranglijst weerspiegelt daarom solide trends in plaats van perfect vergelijkbare numerieke waarden tot op het laatste punt.

Bovendien is de hartslagintensiteit niet het enige relevante criterium bij de keuze van een sport. Squash is intensiever en legt daardoor ook meer druk op de gewrichten (plotselinge stops in een zeer beperkte ruimte) en brengt over het algemeen een hoger risico op blessures met zich mee dan padel. Padel is daarentegen gemiddeld minder intensief en blijft daardoor zeer effectief voor de algehele cardiovasculaire gezondheid. Bovendien is het aanzienlijk toegankelijker voor beginners en mensen die na een pauze weer beginnen met sporten – een punt dat we al besproken hebben in ons artikel over padel en ouder worden in de sport.

6. Welke sport moet je kiezen op basis van je doel?

Ben je op zoek naar maximale cardio-intensiteit en een zo hoog mogelijk calorieverbruik per uur? Squash blijft de maatstaf, mits je al over een goede basisconditie beschikt en een hoger risico op gewrichtsblessures accepteert.
Wil je een uitdagende cardiotraining, maar met een meer strategische dimensie en minder puur sprinten? Badminton in het enkelspel kent een vergelijkbare cardiovasculaire intensiteit als squash, maar met een iets hoger aerobe inspanningsprofiel.
Zoek je een sociale sport, geschikt voor vier personen, met een constante maar gematigde cardiotraining en een geringe belasting voor de gewrichten? Padel blijft de meest toegankelijke keuze van de drie, vooral voor het hervatten van fysieke activiteit of langdurige training.

Veel gestelde vragen

Is squash echt intensiever dan padel? Ja, zonder enige twijfel op basis van de beschikbare gegevens: de gemiddelde hartslag tijdens een squashwedstrijd (80-90% van de maximale hartslag) is aanzienlijk hoger dan die gemeten bij padel (65-75% van de maximale hartslag), grotendeels vanwege het gebrek aan echt herstel tussen de rally's bij squash.

Waarom is dubbelspel in badminton zoveel minder intensief dan enkelspel? Omdat bij vier spelers op een veld van dezelfde grootte ieder een veel kleiner deel van de ruimte bestrijkt dan bij enkelspel, waardoor de afgelegde afstand en de gemiddelde hartslagintensiteit mechanisch gezien lager zijn, zoals blijkt uit hartslagmetingen bij topspelers (89% van de maximale hartslag bij enkelspel, vergeleken met 79% bij dubbelspel).

Is padel nog steeds een goede cardiotraining? Ja: een gemiddelde hartslag van 140-150 bpm gedurende 45 tot 60 minuten zorgt voor een reële en gunstige cardiovasculaire stimulans, ook al is deze minder intens dan bij squash of badminton. Het is voldoende inspanning om het hart te versterken zonder het bloot te stellen aan dezelfde extreme anaerobe belasting.

Welke van de drie sporten is het meest belastend voor de gewrichten? Squash wordt over het algemeen beschouwd als de meest belastende sport voor de gewrichten, vanwege de abrupte stops en richtingsveranderingen op een zeer kleine ruimte. Padel wordt in dit opzicht meestal gezien als de minst belastende van de drie, met name dankzij een groter speelveld dan squash en over het algemeen minder krachtige bewegingen.

Bronnen en methodologie

Hartslag-, VO2max- en calorieverbruiksgegevens voor squash, afkomstig uit een synthese van sportliteratuur en veldmetingen (clubs en gespecialiseerde federaties).
Studie naar badmintonwedstrijden op topniveau, waarbij enkel- en dubbelspel worden vergeleken: metingen van hartslag, VO2max, inspannings-/hersteltijd en energiesysteem — Franse Badmintonfederatie (FFBAD).
Phomsoupha, M., Laffaye, G. De wetenschap van badminton: spelkenmerken, antropometrie, fysiologie, visuele fitheid en biomechanica, literatuurstudie over de fysiologie van badminton.
Hughes, M., Cosgrove, T. (2007). Gegevens over het maximale aerobe vermogen bij badmintonspelers.
Martín-Miguel, I. et al. (2025). Fysiologische, fysieke en antropometrische parameters bij padel: een systematische review, Sage Journals (reeds geciteerd in ons artikel over padel en veroudering in de sport).
Sañudo, B. et al. (2008). Hartslag en werkelijke speeltijdgegevens in padel (reeds geciteerd in ons artikel over werkelijke speeltijd tennis versus padel).
Calorie-schattingen vergeleken met het Compendium van Lichamelijke Activiteiten (Ainsworth et al., 2023).

Dit artikel is geschreven op basis van openbaar beschikbare wetenschappelijke en federale bronnen zoals die golden in augustus 2026. De gepresenteerde cijfers zijn representatieve gemiddelden uit bestaande literatuur en kunnen aanzienlijk variëren afhankelijk van vaardigheidsniveau, leeftijd, geslacht en wedstrijdomstandigheden. Zoals bij elke intensieve sportactiviteit wordt een geleidelijke opbouw en voorafgaand medisch advies aanbevolen bij het hervatten van fysieke activiteit of als u een voorgeschiedenis van hart- en vaatziekten heeft.

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.