Padel is lange tijd omgeven geweest door een vrij specifiek imago: een sport van gevoel, spelinzicht en tactisch inzicht, die vaak wordt gepresenteerd als fysiek toegankelijker dan andere racketsporten.

Maar naarmate het mondiale niveau vordert, lijkt deze visie steeds minder overeen te komen met de realiteit op het allerhoogste niveau.

Tegenwoordig wordt professioneel padel steeds meer gezien als een sport waarbij fysieke kwaliteiten bijna een voorwaarde zijn om tot de beste paren op het circuit te behoren.

Een intensiteit die weinig te maken heeft met die van tien jaar geleden.

Je hoeft slechts een deel van de wedstrijden te bekijken. World Padel Tour vanaf het midden van de jaren 2010 om de evolutie te observeren.

Het tempo van de uitwisselingen is versneld: we zien meer explosieve overgangen en agressievere dekking over de grond.
Zijwaartse bewegingen en richtingsveranderingen zijn permanent geworden.

Modern padel wordt gekenmerkt door een zeer hoge herhaling van explosieve acties, met veel korte sprints en snelle richtingsveranderingen.

Deze evolutie is vooral zichtbaar bij de jongere generaties. Spelers als Enzo Jensen, David Gala, Tino Libaak en Leo Augsburger tonen vaak vanaf de allereerste slagen een indrukwekkende fysieke intensiteit.

Fysieke voorbereiding is essentieel geworden.

Deze evolutie van het spel is direct terug te zien in de trainingsmethoden. Tegenwoordig richten de trainersstaf van de beste dubbels ter wereld zich niet meer uitsluitend op techniek of tactiek.

Fysieke voorbereiding is een essentieel onderdeel van prestatie geworden.

De programma's omvatten nu krachttraining, explosiviteit, reactiesnelheid, mobiliteit, specifiek uithoudingsvermogen, enzovoort.

Verschillende experts uit de branche leggen uit dat professionele spelers tegenwoordig individuele trainingsprogramma's volgen die zijn aangepast aan het toernooischema en de kenmerken van elke speler.

Fysieke ontwikkeling wordt niet langer als een extraatje bij padel beschouwd: het is nu een integraal onderdeel ervan.

Het nadeel: blessures

Deze toename in fysieke kracht heeft echter een direct gevolg: een verhoogd risico op blessures.

Uit recent gepubliceerde onderzoeken blijkt dat padelblessures vooral voorkomen bij:

  • de elleboog;
  • de schouder;
  • de knie;
  • de onderrug;
  • De spieren en pezen worden belast door herhaalde richtingsveranderingen.

Een wetenschappelijke review uit 2023 (Incidence, prevalence and nature of injuries in padel (BMJ Open Sport & Exercise Medicine, 2023)) meldde een algehele prevalentie van blessures variërend van 40% tot 95%, afhankelijk van de onderzochte populaties. Pees- en spierblessures behoorden tot de meest voorkomende.

Uit andere onderzoeken is ook gebleken dat overbelastingsblessures een groot deel van het probleem vormen, met name in de knie, elleboog en onderrug.

De toekomst van topsport zal mede afhangen van fysieke conditie.

Padel zal altijd een sport blijven waarin spelinzicht en tactisch inzicht het verschil maken. Maar op het allerhoogste niveau lijkt er tegenwoordig veel meer nodig te zijn dan alleen goede handvaardigheid.

De beste duo's ter wereld combineren tegenwoordig kracht, explosiviteit, uithoudingsvermogen en tactisch meesterschap.
Bovendien is het verschil tussen generaties niet langer alleen technisch. Het is ook sportief van aard.

En naarmate het circuit steeds professioneler wordt, zal deze trend zich de komende jaren waarschijnlijk nog verder versterken.

Want in het moderne padel is fysieke kracht niet langer alleen een voordeel.

Het wordt geleidelijk aan een vereiste.

Antoine Tricolet

Ik ontdekte het Padel Ik kwam Spanje toevallig tegen op een camping. Ik was meteen verkocht; al drie jaar gepassioneerd door padel, volg ik het internationale en regionale nieuws met evenveel enthousiasme als de sport zelf.

Over hetzelfde onderwerp