Arturo Coello, zijn bijgeloof en de druk van het spelen in eigen huis: "Valladolid is liefde en haat"

Achter de nummer één van de wereld schuilt ook een speler met eigen gewoonten, geliefden en een paar bijgelovigheden. Gast in de show. Bandeja de Premier PadelArturo Coello vertelde openhartig over de bijzondere druk die hij voelt wanneer hij thuis in Valladolid speelt, de essentiële rol van zijn entourage en de kleine rituelen die hem van het ene toernooi naar het andere vergezellen.

Wereldnummer één zijn betekent onvermijdelijk dat je in de schijnwerpers staat. Maar wanneer Arturo Coello terugkeert om te spelen op Valladolid Door de link met zijn geboortestad en -regio krijgt de tentoonstelling een extra dimensie.

In de show Bandeja de Premier PadelDe Spanjaard gaf een interessant verslag van deze week, die allesbehalve gewoon was. Tussen de vreugde van de hereniging met zijn familie, de eisen die aan hem werden gesteld, de sportieve druk en kleine rituelen, onthulde Coello een andere kant van zijn persoonlijkheid.

"Valladolid is een plek van liefde en haat."

Voor Arturo Coello is spelen in Valladolid ongetwijfeld een van de hoogtepunten van zijn seizoen. Maar spelen voor zijn thuispubliek en geliefden brengt ook de nodige uitdagingen met zich mee.

Op de vraag of Agustín Tapia nerveuzer is in de aanloop naar toernooien in Argentinië, trekt Coello direct een parallel met wat hij zelf in Valladolid meemaakt.

"Het is een bijzondere week. Zoals ik altijd zeg, het is een week van liefde en haat."

Waarom is dit zo'n bijzondere relatie?

Coello wordt niet alleen weer de nummer 1 padelspeler ter wereld. Hij wordt ook weer Arturo, de Arturo die zijn familie, vrienden en kennissen graag weer willen zien.

"Het is een erg fijne week, maar er zijn ook veel verplichtingen, veel mensen die op je letten, en de aandacht is bijna volledig op jou gericht."

De druk is anders dan die veel Argentijnse spelers ervaren wanneer ze terugkeren naar hun thuisland. Volgens Coello zijn er genoeg van hen om deze druk op een breder publiek te delen.

In Valladolid is hij zonder twijfel het gezicht van het toernooi.

Arturo Coello, zijn bijgeloof en de druk van het spelen in eigen huis: "Valladolid is een haat-liefdeverhouding."

Hoe kun je je concentreren als iedereen je aandacht opeist?

Deze situatie vereist dat Coello een specifieke organisatiestructuur hanteert.

De nummer 1 van de wereld legt uit dat hij sterk afhankelijk is van zijn entourage om zijn absolute prioriteit te kunnen behouden: de atleet .

Miki, Maika en Julio spelen een bijzonder belangrijke rol tijdens deze speciale week.

"Ze zorgen ervoor dat al mijn dierbaren gelukkig zijn. Zij zijn de drie mensen die me deze week het meest helpen, en ik concentreer me op mijn sport."

Een taakverdeling waardoor hij zich kan blijven concentreren op zijn team, zijn training en Agustín Tapia.

Coello is zich hier terdege van bewust: de wens om aan alle verzoeken te voldoen, kan al snel onverenigbaar worden met de eisen van het allerhoogste niveau.

"Als je je op iets anders dan sport en competitie concentreert, wordt het moeilijk om goed te presteren."

Hij weet nog steeds tijd vrij te maken voor zijn familie en vrienden. In Valladolid slaapt hij thuis, waardoor hij verbonden blijft met zijn dagelijks leven.

Maar het doel blijft hetzelfde.

"Uiteraard winnen we graag thuis, en als we willen winnen, moeten we er voor de volle 100% bij zijn."

Coello en zijn kleine bijgelovigheden

Het interview neemt vervolgens een luchtigere wending wanneer Coello wordt gevraagd naar zijn gewoontes wanneer hij terugkeert naar bepaalde steden.

En de nummer 1 van de wereld geeft dat zonder aarzeling toe: Hij kan een beetje bijgelovig zijn.

"Soms ben ik een beetje bijgelovig over bepaalde dingen."

Er zijn met name een aantal gewoonten waaraan hij, afhankelijk van het toernooi, trouw blijft.

In Valladolid slaapt hij thuis. In Málaga verblijft hij bij de ouders van zijn partner Maika. Ook in Madrid blijft hij in zijn eigen woning.

Drie gewoonten die hij zelf omschrijft als "patronen" die hij probeert te reproduceren.

Maar daar blijft het niet bij.

Een kapsel dat het scenario van het voorgaande jaar nabootst.

Coello vertelt onder meer een amusante anekdote uit zijn tijd in Argentinië.

Het jaar ervoor had hij zijn haar laten knippen. de eerste dag van het toernooi .

Dus, terug in Argentinië, waarom een recept veranderen dat goed had gewerkt?

"Vorig jaar liet ik mijn haar knippen op de allereerste dag van het toernooi, en deze week laat ik mijn haar hier in Argentinië weer knippen."

De nummer 1 van de wereld grapt zelfs dat deze "aangeboren talenten" hem misschien wel een beetje extra hulp kunnen bieden.

Achter de grap schuilt echter een zeer gangbaar mechanisme onder topatleten: Ontwikkel gewoontes die zelfvertrouwen opbouwen. .

"Ik probeer dingen te doen die me geleidelijk aan in de competitie brengen, die me helpen focussen en die me dat beetje zekerheid geven dat we allemaal af en toe nodig hebben."

Maar zijn ware ritueel blijft werk.

Coello zorgt er echter voor dat deze bijgelovigheden meteen op hun juiste plaats worden gezet.

Een knipbeurt of een hotelgewoonte kan hem een vorm van psychologisch comfort bieden, maar daar haalt hij duidelijk niet zijn ware zelfvertrouwen vandaan.

Voor hem is de beste manier om een toernooi te benaderen, te weten dat het werk van tevoren goed is gedaan.

"Wat mij het meest voldoening geeft en mij het meest ontspant, is de wetenschap dat het dagelijkse werk goed wordt gedaan."

Hij noemt ook de kwaliteit van het werk van zijn team en de collectieve dynamiek als de belangrijkste elementen die hem in staat stellen de competitie met vertrouwen tegemoet te treden.

"Weten dat we goed en consciëntieus werken, dat het team functioneert en dat de dynamiek goed is, dat helpt me het meest."

Een manier om ons eraan te herinneren dat achter de kleine bijgelovigheden van de kampioen bovenal een zeer geavanceerd, perfect gestructureerd mechanisme schuilgaat.

Ook in Argentinië speelt de emotionele dimensie een belangrijke rol.

Deze overweging sluit aan bij wat Coello observeert wanneer hij in Argentinië speelt met Agustín Tapia.

Volgens hem is het toernooi van een belang dat veel verder reikt dan alleen punten of prijzengeld.

Argentijnse spelers spelen voor hun familie en geliefden, die ze soms maar heel zelden tijdens het seizoen zien. Deze emotionele dimensie wordt ook overgedragen op hun teamgenoten.

Coello legt uit dat hij deze week ook extra zijn best wil doen, zodat Tapia zo lang mogelijk van de atletiekbaan kan genieten voor zijn publiek.

Een situatie die hij waarschijnlijk beter begrijpt dan veel anderen.

Want een paar weken later, wanneer het circuit door Valladolid komt, zijn de rollen omgedraaid.

Deze keer Arturo Coello komt in het middelpunt van de belangstelling te staan. .

Een week vol "liefde en haat", zoals hij het zelf noemt, waarin de nummer 1 van de wereld eindelijk probeert het moeilijkste te bereiken: gewoon een padelspeler blijven, terwijl iedereen om hem heen Arturo weer wil zien.

pc: Premier Padel

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.