De loting voor de Rotterdam P2 belooft een bijzonder interessante kwartfinale tussen  Mike Yanguas-Coki Nieto en Juan Lebrón-Leo Augsburger Nog niets is zeker: beide paren moeten eerst de voorrondes doorkomen. Maar als de wedstrijd vrijdag wordt bevestigd, zal het vooral gaan om twee zeer verschillende manieren om de controle over een rally te nemen.

Lebrón en Augsburger proberen vaak de tijd die nodig is om van een neutrale naar een aanvallende positie over te schakelen te minimaliseren. Zodra de bal hen de mogelijkheid biedt om op te rukken, kunnen ze met hun vermogen om naar het doel te gaan, hoog te spelen en te versnellen hun tegenstanders snel overrompelen. Tegenover hen zullen Yanguas en Nieto waarschijnlijk een lastige puzzel moeten oplossen:  Deze actie vertragen zonder zichzelf te veroordelen tot voortdurende verdediging. .

Voorkom dat Lebrón-Augsburger een slag kan maken terwijl hij oprukt.

Dit is waarschijnlijk de eerste indicator om naar te kijken als de twee paren elkaar weer ontmoeten.

Het probleem dat Lebrón-Augsburger vormt, begint niet pas wanneer Leo een smash voorbereidt. Het ontstaat vaak al een paar slagen eerder, op het moment dat een van hen een aanvallende eerste service kan spelen met het gewicht naar voren. Van daaruit winnen ze terrein, verkleinen ze geleidelijk de hoeken en dwingen ze de tegenstander steeds verder naar achteren te verdedigen.

Voor Yanguas en Nieto zou het doel daarom kunnen zijn om de positie van waaruit hun tegenstanders de bal slaan te veranderen. Een diepe lob hoeft niet meteen tot een redding aan het net te leiden om effectief te zijn: als het Augsburger of Lebrón dwingt om achteruit te stappen voordat ze de bal kunnen spelen, verkleint het hun voordeel al.

De uitdaging zal zijn om die diepte te vinden zonder een tussenpass te geven. Tegen zo'n agressief duo kan een lob die te kort komt direct leiden tot een nieuwe aanvalsserie.

De keuze van de lobs zal essentieel zijn.

De richting van deze lobs zal ook een eerste indicatie geven van het plan dat Yanguas en Nieto hebben bedacht. Zullen ze meer de diagonaal opzoeken om lengte en tijd te winnen, zullen ze de parallelle lijn gebruiken om de tegenstander uit balans te brengen, of zullen ze voldoende afwisselen tussen beide om te voorkomen dat Lebrón en Augsburger kunnen anticiperen?

De vraag verdient het om eerst te worden bekeken, in plaats van er vóór de wedstrijd een oordeel over te vellen.

Hetzelfde geldt voor de balverdeling. Je zou kunnen denken dat Yanguas en Nieto bewust Augsburger zullen zoeken om Lebróns invloed in de opbouw te beperken. Maar deze hypothese moet nog op het veld worden getest. Door de Argentijn veel ballen te geven, geef je hem ook meer kansen om zijn kracht te gebruiken.

De werkelijk interessante statistiek zal daarom niet zozeer het aantal gespeelde ballen op het ene of het andere veld zijn, maar  het soort ballen waarmee ze gedwongen zullen worden te spelen  Vooruit bewegend, gestopt of achteruit bewegend.

Verlaag het contactpunt met het net.

De andere veldslag zou rond de eerste salvo moeten plaatsvinden.

Wanneer Lebrón en Augsburger de bal weer in bezit krijgen aan het net, kunnen ze direct het tempo bepalen. Yanguas en Nieto zullen er daarom baat bij hebben om, wanneer ze niet onder goede omstandigheden kunnen lobben, te mikken op voldoende lage ballen om een ​​agressieve eerste volley te voorkomen.

Hier komen de chiquita, de ballen die naar het lichaam worden gespeeld, of de trajecten bij de voeten van belang. Het doel is niet per se om direct te passen. Het gaat erom de speler aan het net te dwingen zijn volley omhoog te slaan in plaats van de bal naar voren te slaan.

Soms kan één lage bal al genoeg zijn om de spelverdeling te veranderen: het aanvallende duo moet een extra slag spelen, het verdedigende duo kan een paar meter oprukken en de bal wordt weer betwistbaar.

Voor Yanguas en Nieto, die weten hoe ze langere aanvalspatronen kunnen opbouwen zonder per se direct te hoeven versnellen, zou dit vermogen om een ​​verdediging geleidelijk om te vormen tot een neutrale situatie wel eens doorslaggevend kunnen zijn.

Het centrum voor het verkleinen van hoeken

Het zal ook interessant zijn om te volgen hoe het centrum gebruikt zal worden.

Tegen een duo dat graag accelereert, brengt het constant vergroten van de hoeken een risico met zich mee: een slecht uitgevoerde buitenbocht kan precies de ruimte bieden die nodig is om nog meer snelheid te winnen. Het midden daarentegen stelt je in staat om de directe opties te beperken en kan een kort moment van aarzeling creëren in de verdeling van de zones.

Het doel is niet per se om een ​​fout te vinden tussen Lebrón en Augsburger. Het doel zou simpelweg kunnen zijn om te voorkomen dat ze consequent in hun favoriete richting spelen en om voldoende tijd te winnen om het duo opnieuw te positioneren.

Het is precies op deze details dat Yanguas en Nieto de machtsverhoudingen zouden kunnen proberen te verschuiven. Ze hebben geen interesse in een strijd die uitsluitend gebaseerd is op snelheid en kracht. Hun oplossing ligt eerder in de diepte, herhaling, de kwaliteit van hun slagen en het vermogen om hun tegenstanders te dwingen een extra slag te spelen vanuit een minder comfortabele positie.

Controle behouden zonder toe te geven

Er blijft één duidelijk gevaar bestaan: Yanguas en Nieto mogen, in hun streven om de oppositie te controleren, niet in een passieve verdedigingshouding vervallen.

Tegen Lebrón-Augsburger kan het constant weggeven van de bal aan het net zonder kansen te creëren voor tegenaanvallen al snel onhoudbaar worden. Zelfs een uitstekende verdediging zal uiteindelijk bezwijken als elk punt uitmondt in een reeks slagen vanaf de baseline.

Hun vermogen om het juiste moment voor een aanval te kiezen, zal daarom net zo belangrijk zijn als hun verdedigende kwaliteiten. Een lage, krachtige volley, een lob die de tegenstander voldoende terugdringt, of een neutrale bal in het midden moeten worden omgezet in kansen om terrein terug te winnen.

Dat is de hele nuance van de mogelijke confrontatie:  bevatten zonder te veroorzaken .

Een muntstuk waarmee we twee structuren zouden kunnen meten.

Voordat het zover is, moet de loting natuurlijk eerst nog zijn gang gaan. Lebrón en Augsburger, de derde geplaatste spelers, wachten in de achtste finale op de winnaar van de wedstrijd tussen Aguirre–García en Tello–Arce. Yanguas en Nieto, de zesde geplaatste spelers, moeten twee rondes winnen om de kwartfinales te bereiken.

Maar als de wedstrijd doorgaat, zal het een bijzonder duidelijke tactische test zijn. We zullen moeten letten op de diepte van de lobs van Yanguas-Nieto, de positionering van Lebrón en Augsburger bij hun eerste aanvallende schoten, de hoogte van hun volleys, de frequentie van de ballen naar het midden, en vooral het vermogen van de Spanjaarden om de bal terug te veroveren na verdedigen.

De vraag zal waarschijnlijk niet zijn of ze Lebrón en Augsburger kunnen beletten aan te vallen. Dat zou, over de hele wedstrijd gezien, onrealistisch zijn.

 De echte uitdaging zal zijn of ze hen onder minder gunstige omstandigheden kunnen dwingen aan te vallen, en dat vaak genoeg om zelf de controle over de uitwisseling terug te winnen. 

Antoine Tricolet

Ik ontdekte het Padel Ik kwam per toeval in Spanje terecht op een camping. Ik was meteen verkocht; ik ben een fervent padelliefhebber en volg het internationale en regionale nieuws met dezelfde passie als de sport zelf.

Over hetzelfde onderwerp

Tags