Alles ging razendsnel voor Aimar Goñi. De 20-jarige, krachtige speler uit Pamplona werd voor het eerst opgeroepen voor het Spaanse nationale team voor het WK 2026 in Doha. Maar sinds de bekendmaking van zijn selectie werd de nummer 33 van de wereld twee keer vroegtijdig uitgeschakeld, eerst in Lyon en vervolgens in Rotterdam. Is dit slechts een tijdelijke tegenslag of de eerste voor een van de verrassingen van de Spaanse selectie? 

Een eerste selectie op slechts 20-jarige leeftijd.

Dit was een van de grootste verrassingen op de lijst die werd onthuld door  Juanjo Gutiérrez  voor de Wereldkampioenschappen, gepland vanaf  2-7 november in Doha .

Alleen maar  20 jaar , Aimar Goñi werd voor het eerst geselecteerd bij het Spaanse team naast Arturo Coello, Alejandro Galán, Juan Lebrón, Paquito Navarro, Coki Nieto, Mike Yanguas en Jon Sanz.

Deze selectie was allesbehalve onbelangrijk, aangezien Goñi een van de laagst geklasseerde spelers was onder de kandidaten voor een plek in dit uiterst competitieve team.

De Spaanse coach rechtvaardigde zijn keuze met name door de kenmerken van de speler uit Navarra en zijn potentieel onder de omstandigheden die in Doha worden verwacht: een zeer krachtige linksback, bijzonder atletisch en in staat om te profiteren van snelle loopacties.

Een keuze die vooral spectaculaire vooruitgang beloont.

Drie kwartfinales in een paar weken tijd.

Want vóór deze laatste twee gecompliceerde weken,  Aimar Goñi en Edu Alonso  was begonnen de hiërarchie serieus uit te dagen.

In Málaga hadden ze met name een aanzienlijk aantal mensen geëlimineerd.  Coki Nieto en Jon Sanz , vervolgens geplaatst als 5e, 6/3 3/6 6/3 om de kwartfinales te bereiken.

Enkele weken later hetzelfde resultaat bij  Londen P1 , en daarmee een nieuwe naam in de top acht van het toernooi.

En bovenal hadden Goñi en Alonso bevestigd dat  Parijs-majoor op Roland Garros .

Het Spaanse duo zorgde voor een verrassing in de achtste finale door te domineren.  Coki Nieto en Mike Yanguas 6/4 6/3 Ze werden het enige duo buiten de top 8 geplaatste spelers dat de kwartfinales bereikte.

Ze werden uiteindelijk tegengehouden door  Alejandro Galán en Federico Chingotto , 7/6 6/2.

Malaga, Londen, Parijs:  drie kwartfinales in drie grote toernooien Premier Padel binnen twee maanden .

Dit was voldoende om Juanjo Gutiérrez ervan te overtuigen Goñi een kans te geven voor Doha.

Lyon, de eerste waarschuwing enkele uren na hun selectie.

En toen stopte de vaart er abrupt mee.

Ironisch genoeg is de timing als volgt:  Aimar Goñi verneemt tijdens het FIP ​​Platinum Lyon dat hij is geselecteerd voor het Spaanse nationale team. .

Een paar uur later staan ​​de nieuw geselecteerde Spaanse speler en Edu Alonso, de nummer 6 van de plaatsingslijst, tegenover elkaar.  Thomas Leygue en Jesús Moya , begunstigden van een wildcard.

Op papier zijn de Spanjaarden de favorieten.

Op het circuit zal het er compleet gestoord aan toe gaan.

Après  2 uur en 28 minuten speeltijd en drie tiebreaks Leygue en Moya zorgen voor een sensatie:  6/7 7/6 7/6 .

Gezien het verloop van de wedstrijd en het kleine verschil tussen de twee teams is het moeilijk om het een ineenstorting te noemen. Maar voor Goñi en Alonso is het de eerste gemiste kans in een toernooi waar ze, gezien hun status, op veel meer hadden kunnen hopen.

Rotterdam: dit keer is de ondermaatse prestatie nog duidelijker zichtbaar.

Een paar dagen later werd de instelling gewijzigd, maar dat leverde geen resultaat op.

Voor hun deelname aan  Rotterdam Premier Padel P2 Goñi en Alonso nemen het tegen elkaar op.  Alvaro Montiel en Dani Santigosa .

En dit keer geen marathon.

Montiel en Santigosa zegevieren  7 / 6 6 / 3  en schakelde het Spaanse duo uit zodra ze aan het toernooi deelnamen.

voor  Goñi en Alonso Bovenal is het de tweede opeenvolgende uitschakeling, veel eerder dan verwacht.

Twee nederlagen… en veel verloren tiebreaks.

Eén aspect springt er in het bijzonder uit bij deze twee wedstrijden:  de beslissende momenten .

In Lyon werden alle drie sets beslist in een tiebreak en Goñi/Alonso verloren de laatste twee.

In Rotterdam verloren ze opnieuw de eerste set in een tiebreak, waarna ze de tweede set met 6-3 verloren.

Dit is uiteraard niet voldoende om te concluderen dat Goñi een psychisch probleem heeft. De resultaten laten echter zien dat het duo de afgelopen tijd een aantal zeer spannende sets heeft verloren.

En op dit niveau kunnen er in een week tijd een aantal dingen compleet veranderen.

Sinds zijn selectie voor het Spaanse nationale team heeft Aimar Goñi het moeilijk. (coaching Alonso)

Een selectie die ook nieuwe druk met zich meebrengt.

Enkele dagen voor de bekendmaking van de Spaanse selectie erkende Goñi zelf dat zijn nieuwe status betekende dat hij moest leren omgaan met meer druk.

Toen hem gevraagd werd naar de vermelding van zijn naam in verband met het WK in Doha, legde de Spanjaard uit dat hij zich sportief gezien nu klaar voelde, maar erkende tegelijkertijd dat je, wanneer er veel over je gepraat wordt, ook moet weten hoe je met die nieuwe aandacht om moet gaan.

Zijn oproep heeft een nieuwe dimensie gekregen.

Goñi zal namelijk niet alleen in Doha aanwezig zijn om de selectie te bekijken.

Hij zal zich aansluiten bij een Spaans team dat bestaat uit enkele van de beste spelers ter wereld:  Arturo Coello, Alejandro Galán, Juan Lebrón, Paquito Navarro, Coki Nieto, Mike Yanguas en Jon Sanz .

Moeten we ons echt zorgen maken over Goñi?

Met nog iets meer dan een maand te gaan tot de wereldkampioenschappen, zou het voorbarig zijn om van een crisis te spreken.

De cijfers vertellen een ander verhaal.  een terugval na enkele maanden van vooruitgang .

Goñi heeft de kwartfinales bereikt in Málaga, Londen en de Grand Slam van Parijs. In Parijs boekte hij zelfs een opmerkelijke overwinning op Nieto/Yanguas.

Maar sinds de bekendmaking van zijn eerste selectie voor Spanje is de constatering eenvoudig:  Twee toernooien, twee vroege uitschakelingen .

Lyon zou nog steeds ingedeeld kunnen worden in de categorie wedstrijden die met slechts enkele punten verschil beslist worden.

De nederlaag van Rotterdam tegen Montiel/Santigosa is moeilijker te verbergen.

Voor de jonge Spanjaard zal de volgende uitdaging daarom minder gaan over het direct rechtvaardigen van zijn selectie dan over...  om het momentum terug te winnen dat hem in eerste instantie de overwinning opleverde. .

En nu Doha nog maar een paar weken verwijderd is, zal elk van zijn aankomende wedstrijden ongetwijfeld met wat meer aandacht worden bekeken.

Aubane Meunier

Ik ben opgegroeid met een tennisracket in mijn hand voordat ik verslaafd raakte aan padel, waar ik momenteel op de 300e plaats sta. Als journalistiekstudent kan ik praten over padel, padel kijken en bovenal… er de hele dag mee bezig zijn :)