Julien Seurin vertelt openhartig over het mentale aspect: "Er zijn veel meer twijfels dan momenten van geluk." Padel Magazine

Bijna twee jaar lang heeft Julien Seurin heeft mentale voorbereiding geïntegreerd in zijn dagelijks leven als professioneel speler. Nu vergezeld door Jean-Michel Pequery die ook samenwerkt met zijn partner Johan Bergeron De Fransman legt uit waarom hij voor deze optie heeft gekozen, hoe deze ondersteuning tot stand komt en welke doelstellingen hij voor zijn nieuwe paar heeft gesteld.

"Bij padel begon ik mijn zelfvertrouwen te verliezen."

Waarom heb je ervoor gekozen om met een mental coach te werken?

In tennis beschouwde ik mijn mentale spel als een van mijn sterke punten, en ik had daar al met iemand aan gewerkt. In padel is het in het begin vrij gemakkelijk om punten en rankings te pakken. Maar op een gegeven moment bereik je je niveau en behaal je niet per se meer de resultaten waarop je had gehoopt.

Ik begon nipte wedstrijden te verliezen, vooral driesetpartijen, en mijn zelfvertrouwen nam af. Omdat ik bij een academie in Spanje zat en mezelf alle kansen op succes wilde geven, was het een logische stap om aan mijn mentale spel te werken.

"Ik had iemand nodig die verstand had van padel."

Waarom werd Jean-Michel Pequery gekozen?

Ik werkte al ongeveer een jaar met een mental coach. Maar ik wilde iemand die meer verstand had van padel en, bovenal, die zelf een aantal van de fases had doorlopen waar ik nu mee worstelde.

Ik moest het gevoel hebben dat de persoon de problematiek van het circuit echt begreep.

Hoe werken jullie in de praktijk samen?

Voor een wedstrijd kunnen we mijn vorm, mijn zelfvertrouwen en de doelstellingen bespreken. Na afloop evalueren we wat er is gebeurd.

We organiseren ook één of twee sessies per week over specifieke onderwerpen: zelfvertrouwen, visualisatie, mentale beelden… Maar er is ook veel interactie. Je hebt iemand met wie je vrijuit kunt praten over padel, de gevoelens en de moeilijkheden.

"Hij was degene die me vertelde dat Jo op zoek was naar een partner."

Pequery werkt ook samen met Johan Bergeron. Speelde dat een rol in jullie samenwerking?

Ja. Aanvankelijk was ik zelfs een beetje terughoudend om dezelfde mentale coach te hebben als andere spelers tegen wie ik mogelijk zou spelen.

Uiteindelijk was het Jean-Michel die me belde om me dat te vertellen. Jo was op zoek naar een partner. .

Nadat het duo was gevormd, hebben we met z'n drieën gebeld om onze doelstellingen en verwachtingen van deze samenwerking te bespreken.

Dus jullie werken ook aan het mentale aspect van het duo?

Af en toe. We kunnen het hebben over heel concrete dingen: Wat verwacht ik van Jo als het niet goed met hem gaat? Wat verwacht hij van mij als ik het moeilijk heb?

Het belangrijkste doel is om te controleren of we het eens zijn. Daarna blijft het werk grotendeels individueel, omdat we niet per se dezelfde problemen hebben.

Julien Seurin vertelt openhartig over zijn mentale toestand: "Er zijn veel meer twijfels dan momenten van geluk."

"Ons doel: 14 punten per toernooi"

Welke doelstellingen heeft u voor Seurin/Bergeron gesteld?

Wij geven de voorkeur aan meetbare doelstellingen in termen van resultaten. In het bijzonder hebben we onszelf een gemiddelde gesteld van... 14 punten per toernooi .

Ik heb er nooit echt van gehouden om mezelf een rankingdoel te stellen, omdat het ook afhangt van wat je het voorgaande jaar hebt gedaan. De punten die je toernooi na toernooi verdient, geven je een veel directer beeld van je prestaties.

Is een plek in de top 100 nog steeds haalbaar?

Ja, de top 100 Het blijft zeker een belangrijke stap. Maar ik denk liever in termen van prestaties, resultaten of toernooien waaraan ik wil kunnen deelnemen, in plaats van simpelweg tegen mezelf te zeggen: "Ik moet 90e op de wereldranglijst worden."

Het stelt ons ook in staat om onze relatie objectief te evalueren. Het heeft geen zin om te zeggen dat we zes maanden bij elkaar blijven als het niet werkt.

"Het moeilijkste is om geen doel te hebben."

Ook jij hebt een moeilijke periode met je knie doorgemaakt. Hoe ben je daar mentaal mee omgegaan?

Na mijn terugkeer uit Australië begin 2025 kreeg ik last van kniepijn. Ik hervatte mijn training, maar de pijn kwam terug en ik moest weer stoppen.

Na de Franse teamkampioenschappen heb ik eindelijk de stap gezet. vier tot vijf weken niet spelen om mij te behandelen.

Maar wat ik het moeilijkst vind, is niet per se het feit dat ik geblesseerd ben. Het gaat erom dat je geen doel hebt. Dat is waar het mentaal moeilijk kan worden.

"Ik weet niet of ik het een zonder het ander zou kunnen doen."

Zorgt je YouTube-kanaal en je activiteiten als contentmaker voor extra druk?

Zo voel ik het eigenlijk niet. Integendeel, ik weet niet of ik het een zonder het ander zou kunnen doen.

In de tenniswereld viel mijn beste periode samen met de tijd dat ik tegelijkertijd studeerde. Ik ben er nooit erg goed in geweest om me voor de volle 100% in te zetten bij sport.

Ik moet die balans hebben en daarnaast nog andere dingen.

"Er zijn veel meer twijfels dan momenten van geluk."

Waarom wordt mentale voorbereiding nog steeds zelden besproken door spelers?

Misschien komt dat doordat er nog steeds het idee bestaat dat samenwerken met een mental coach betekent dat je een zwakte hebt.

Een groot aantal spelers wordt echter begeleid. En de realiteit voor een atleet is dat er... Er zijn maar weinig momenten van geluk in vergelijking met momenten van twijfel en onzekerheid. .

We moeten leren omgaan met nederlagen, zelfvertrouwen en periodes waarin de resultaten uitblijven. Voor mij vandaag geldt dat bijvoorbeeld voor mij. Het inhuren van een mentale coach is tegenwoordig heel gewoon.

Raphael Degironde

Als padelfan en -speler houd ik de padelwereld nauwlettend in de gaten: Pas op, je wordt in de gaten gehouden!