De nederlaag in de halve finale tegen Tapia en Coello betekende mogelijk een keerpunt in de samenwerking.  Juan Lebrón / Franco Stupaczuk Na een daverende start (5/2 in de eerste set) stortte de nummer 3 van de wereld in, wederom slachtoffer van zijn demonen:  frustratie, gebrek aan communicatie en zichtbare spanningen .

Op de Chatrier was het contrast opvallend. Lebrón schitterde aan het begin van de wedstrijd, met heldhaftige verdedigingen en winnende schoten, maar zijn houding veranderde snel: kritiek op zijn partner bij de minste fout, gebrek aan aanmoediging, zware stiltes op de bank. Bij de 6/5 stand bij de wisseling van speelhelft barstte er een meningsverschil los tussen de twee. De dynamiek stortte in en Tapia/Coello, trouw aan hun vorm, konden profiteren van de kloof om de situatie om te draaien (7/5 6/2). De frustratie bereikte een hoogtepunt op matchpoint, toen Stupaczuk zijn rebound direct in het glas schoot voordat hij ontmoedigd het veld verliet, terwijl Lebrón alleen naar de kleedkamer ging, uitgejouwd door het Parijse publiek.

Zware achtergrond

Deze nieuwe episode staat niet op zichzelf. Sinds hun ontstaan,  bijna elk toernooi is gekenmerkt door een verwarring In Asunción, tegen Cardona/Augsburger, hadden we het duo al live zien ontploffen. Lebrón, woedend, riep naar Stupa: “Ik ben slim, ik heb je hier nodig!” voordat het duo in elkaar zakte en abrupt boog.

In Valladolid gebeurde het opnieuw: terwijl het duo net de eerste set had gewonnen,  Pozzoni zelf verloor zijn geduld  en explodeerde voor de ogen van een oncontroleerbare Lebrón. "Je voelt je niet goed. Het is heel ingewikkeld." Deze woorden weerspiegelden een ongewone vermoeidheid voor een coach die bekendstaat om zijn kalmte. Stupa van zijn kant had zijn pet weggegooid en de bank verlaten, een zichtbaar teken van groeiende ontevredenheid. Stupa, geërgerd, liet zelfs een "Je bent een clown, Juan."

Valladolid – Explosie op de bank tussen Lebrón en zijn coach: Pozzoni verliest geduld

Een verzwakte relatie ondanks de resultaten

Sportief gezien is het duo niet misplaatst: reguliere halve finales, 4 finales dit seizoen, slechts 9 tegenpartijen in 3 wedstrijden in Parijs voordat ze naar de nummer 1 gingen... Maar  wanneer de intensiteit stijgt ten opzichte van de grote paren, explodeert de cohesie Lebrón is een uitzonderlijk getalenteerde speler, maar hij lijkt zijn frustratie niet te kunnen bedwingen. Dit ondermijnt Stupa's zelfvertrouwen en verzwakt het team op moeilijke momenten.

Carlos Pozzoni, die de relatie moest stabiliseren, lijkt overweldigd. En Stupaczuk, doorgaans diplomatiek, laat steeds vaker zijn irritatie blijken, hetzij door boze gebaren, hetzij door stilzwijgen.

Onvermijdelijke scheiding of strategische berekening?

Dus, is dit Parijs Majoor  één wedstrijd te veel  Voor de vereniging Lebrón-Stupa? De vraag is relevanter dan ooit. Aan de ene kant blijven hun resultaten respectabel en zijn de mogelijkheden voor verandering beperkt: vanuit boekhoudkundig oogpunt zou scheiden misschien een vergissing zijn. Maar menselijkerwijs gesproken,  Elk toernooi brengt zijn deel van de controverse met zich mee  en er slijtage zichtbaar wordt.

Benjamin Dupouy

Ik ontdekte padel direct tijdens een toernooi, en eerlijk gezegd vond ik het in eerste instantie niet zo leuk. Maar de tweede keer was het liefde op het eerste gezicht en sindsdien heb ik geen enkele wedstrijd gemist. Ik ben zelfs bereid om tot 3 uur op te blijven om een ​​finale te kijken van Premier Padel !

Over hetzelfde onderwerp

Tags