Nicolas Rouanet: “Ik heb honderd keer gehoord dat als ik zou winnen, het dankzij Blanqué was”

Nicolas Rouanet, vicekampioen van Frankrijk 2025 naast Bastien Blanqué, verraste iedereen tijdens de laatste Franse kampioenschappen in Casa Padel Tres. De linkshandige werper, die nog steeds discreet is op het nationale toneel, heeft bewezen dat hij weet hoe hij moet reageren op momenten van hoge intensiteit. Tussen mentale voorbereiding, drukbeheersing, onverwachte anekdotes en ambities voor de toekomst, vertelt hij gedetailleerd over zijn carrière.

Een mentale voorbereiding boven alles

Zodra hij wist dat een partnerschap met Bastien Blanqué mogelijk was, bereidde Rouanet zich vooral voor op het psychologische aspect: Ik was me er enigszins van bewust dat Bastien me kon bellen. Vanaf dat moment heb ik me mentaal voorbereid. Ik wist dat de druk enorm zou zijn, dat iedereen op me zou wachten. Mijn doel was om in het moment te zijn en mijn ware spelniveau te laten zien. Rouanet vertelt een smakelijke anekdote: vóór deze kampioenschappen had hij vrijwel nooit met Bastien gespeeld. "We hebben elkaar maar één keer ontmoet op een toernooi in Italië, op een FIP. We speelden... 20 minuten samen, maar dan wel pickleball!" Een detail dat de alchemie die tijdens dit weekend ontstond nog onwaarschijnlijker maakt.

De druk om met de Franse nummer 1 te spelen

Spelen met de beste Franse speler aan de linkerkant, een bewezen kampioen, was geen gemakkelijke missie: Ja, er was spanning. Het was niet alleen opwinding, maar ook echte druk: ik moest de taak aankunnen. Ik wist dat er veel vraag naar me zou zijn, dat ik veel ballen zou aanraken. Het idee was om niet te falen en te laten zien dat ik het kon waarmaken. Zelfs vóór het toernooi vlogen de reacties al in het rond: Mensen zeiden al dat ik Frans kampioen was voordat het begon, gewoon omdat ik met Bastien had gespeeld. Maar zo simpel is het niet. Veel spelers in dit soort duo's kunnen het gewicht niet aan. Ik heb me erop gericht om niet te verliezen.

Nicolas Rouanet: “Ik heb honderd keer gehoord dat als ik zou winnen, het dankzij Blanqué was”

Répondre aux critiques

De linkshandige wist dat zijn associatie reacties zou oproepen: "Als het werkte, zouden velen zeggen dat het normaal was, dat het dankzij Bastien was. Maar het was niet makkelijk om het te laten werken. Bastien heeft al met anderen gespeeld, en soms werkte het niet. Ik wilde hem, net als de anderen, bewijzen dat we een goed duo konden vormen en voor de titel konden gaan."

Een trigger voor de toekomst

Deze reis gaf hem nieuwe zekerheden: Ik kende mijn niveau al, maar ik slaagde erin het te reproduceren in een context met veel druk. Voor mij was het een keerpunt. Speelde ik beter dan normaal? Nee, maar ik wist mijn beste padelspel te laten zien in een zeer spannende situatie, tegen de beste Franse spelers. Mentaal bereikte ik een nieuw niveau. Ik versloeg spelers van het Franse team, en dat verandert de perceptie die anderen van mij hebben.

Doelen en toekomst

Rouanet is niet van plan het daarbij te laten. Het einde van het seizoen wordt nog drukker: Er zijn nog zes of zeven FIP-toernooien tot november. Ik ga verder met Isaac Husevelt, met wie ik al twee maanden speel. We kunnen het goed met elkaar vinden, zowel op als naast het veld, en we behalen goede resultaten. We sluiten het seizoen samen af.

Het Franse team in mijn achterhoofd

Ook al is hij dit jaar niet geselecteerd, hij hoopt dat zijn prestaties een impact zullen hebben op de toekomst: Ik denk dat ik wat punten heb gescoord. Pablo Ayma gaf me na mijn wedstrijden zeer positieve feedback. Ik weet dat de concurrentie zwaar is, vooral op rechts, maar het is aan mij om te blijven winnen en te verbeteren. Niets is zeker. Misschien zal dit kampioenschap de doorslag geven voor wat er komen gaat. Hoe dan ook, ik weet dat Pablo me in Bordeaux heeft gezien, dat hij me in deze kampioenschappen heeft gezien en dat hij mijn resultaten volgt. Dat telt.

Een bittere finale

De nederlaag, na twee matchpunten, blijft pijnlijk: In de hitte van het moment was het erg ingewikkeld. Ik wilde niet bij de prijsuitreiking aanwezig zijn. Maar Bastien en ik besloten al snel om ons op de positieve kanten te concentreren. In één week beleefden we een indrukwekkend menselijk en sportief avontuur. Met hem spelen zal een onvergetelijke ervaring blijven. Rouanet meet ook de afgelegde afstand: “Onze loting was zwaar: Ayuso en Muesser in de achtste finales, Boronad en Fonteny in de kwartfinales, Tison en Forcin in de halve finales… Het was fysiek en mentaal uitputtend. In de finale misten we misschien wat frisheid. We waren Frans kampioen met één punt verschil. Maar als ik terugkijk, herinner ik me alleen de positieve dingen.”

Een persoonlijk verhaal

Naast de sport heeft dit avontuur een bijzondere betekenis voor hem: Een paar jaar geleden woonde ik nog in de Verenigde Staten. Ik keek naar de Franse kampioenschappen op YouTube met Bastien, Johan Bergeron... Ik had nog nooit padel gespeeld. En drie jaar later verdedigde ik de titel met Bastien. Het is iets unieks, een waanzinnig avontuur dat ik nooit zal vergeten.

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.