De vraag komt regelmatig ter sprake in discussies rondom Franse toernooien:  Hoe kunnen we de aanwezigheid van zogenaamde "hybride" paren verklaren? , bestaande uit een zeer ervaren speler gekoppeld aan een partner van een aanzienlijk lager niveau?
Het onderwerp kwam opnieuw ter sprake na de  Cyril Hanouna en Teo Zapata leden een duidelijke, maar logische nederlaag in de achtste finales van het P1000-toernooi. PadelVerbreek Bondues wat bij zowel waarnemers als professionals veel vragen oproept.

Een terugblik op een fenomeen dat in de padelwereld, zowel in Frankrijk als internationaal, allesbehalve marginaal is.

Een veelvoorkomende situatie bij amateurtoernooien.

Een hybride paar is niet per se de norm, maar het is wel  zeer gebruikelijk met name in wedstrijden op hoog niveau  P250 en P500 , en steeds vaker ook zichtbaar in  P1000 .

Het is daarom gebruikelijk om het volgende te zien:

  • dynamische  Padelcoaches ontwikkelen zich samen met hun leerlingen. ,
  • van voormalige  top Franse spelers  om zo nu en dan samen te werken met veelbelovende spelers,
  • of zelfs ervaren spelers die zonder ranking spelen, voor hun plezier of om een ​​partner gezelschap te houden.

In deze context  Er vindt geen automatische vergoeding plaats. In de overgrote meerderheid van de gevallen gaat het simpelweg om een ​​vriendschappelijke of sportieve vereniging, zonder financiële vergoeding.

Het geval van Cyril Hanouna wordt vaak als voorbeeld aangehaald.

de betrokkenheid van  Cyril Hanouna , een amateurspeler maar een bekende mediapersoonlijkheid, staat vaak in het middelpunt van de belangstelling.
De presentator, bij het grote publiek bekend door zijn televisieprogramma's, heeft al deelgenomen aan toernooien met gerenommeerde spelers, zoals  Jerome Inzerillo , voormalig lid van het Franse nationale team, of meer recentelijk  Theo Zapata , een speler uit de top 50 van de wereld, tijdens de P1000 in Bondues.

Deze associaties trekken vanzelfsprekend de aandacht, maar ze passen in een patroon dat alomtegenwoordig is in het Franse padel.

Er moet ook worden opgemerkt dat de  Hybride paren hebben ook positieve aspecten. Vooral voor hun tegenstanders. Soms bieden ze de zeldzame kans om  om te concurreren tegen spelers van zeer hoog niveau , waarmee de meeste deelnemers anders nooit de kans zouden krijgen om in een officiële wedstrijd geconfronteerd te worden.

Het voorbeeld van  Theo Zapata , speler van  wereldtop 50 Dit is veelzeggend. De Spanjaard, die normaal gesproken op afstand gevolgd wordt via internationale wedstrijden en mediaverslaggeving van het circuit, verscheen nu zelf op de baan.  P1000 bij PadelBondues Break Een ongebruikelijke situatie, maar wel een die een  een echte sportieve kans  Ondanks een duidelijke onbalans biedt het spelen tegen dit type tegenstander de aanwezige spelers de mogelijkheid om zichzelf te testen, het verschil in vaardigheidsniveau te meten en concrete lessen te trekken, zelfs wanneer de machtsverhoudingen duidelijk in hun nadeel zijn.

Wat zijn de werkelijke kosten?

De kwestie van de beloning blijft een gevoelig onderwerp, omdat  Er is geen vaste regel. Er bestaan ​​meerdere scenario's naast elkaar:

  •  Vrije associatie Uit vriendschap, uit de wens om zonder druk te spelen of voor het plezier van de competitie.
  •  Zichtbaarheidsuitwisseling met name wanneer een van de spelers profiteert van aanzienlijke media- of digitale exposure.
  •  Directe beloning , wanneer het doel competitief is.

Volgens getuigenissen uit de gemeenschap zelf,  De bedragen kunnen gemiddeld variëren tussen 400 en 800 euro. maar ze zijn sterk afhankelijk van:

  • van het werkelijke vaardigheidsniveau van de betreffende speler,
  • van zijn ranking,
  • van het type toernooi,
  • en de context van de vereniging.

De voormalige tennisser  Jules Maria , die nu betrokken is bij padel, had dit principe ook al eens genoemd in de microfoon van Padel MagazineHij legde uit dat hij zich bewust was van deze stilzwijgende uitwisselingen, maar benadrukte tegelijkertijd dat zijn niveau nog steeds hoger lag dan dat van de meeste recreatieve spelers.

Deze praktijk komt ook voor onder professionals.

In tegenstelling tot sommige vooropgezette ideeën,  Ook op het hoogste niveau bestaan ​​er hybride paren. ook al blijft het onderwerp vaak discreet.

De voormalige Franse nummer één  Jérémy Scatena  Hij gaf het zonder aarzeling toe:

"In de professionele wereld wordt er niet vaak over gesproken, maar betaalde samenwerkingen bestaan ​​natuurlijk wel. Soms werk je samen met een hoger geplaatste speler om tijd te besparen, bepaalde geplaatste spelers te vermijden, sneller punten te verzamelen, of omdat je het gevoel hebt dat je boven je niveau speelt. De redenen zijn talrijk."

Hij wijst er ook op dat dit soort opstelling te observeren is:

  • op de  FIP Tour ,
  • binnen  kwalificaties van World Padel Tour (voormalig professioneel circuit) ,
  • en in de huizen van  voormalige topspelers die aan het einde van hun carrière samenwerken met jonge, veelbelovende spelers.

Een fenomeen dat weliswaar erkend wordt, maar zelden getoond wordt.

Als deze praktijk  wijdverspreid Het wordt vaak niet gemeld, vooral niet onder professionals, waar discretie de norm is.
Het is echter volledig onderdeel van het moderne padel-ecosysteem, waar  ranking, sportstrategie, zichtbaarheid en individuele vooruitgang  vermengen.

Wat we zien in amateurtoernooien is uiteindelijk slechts een weerspiegeling, op een andere schaal, van mechanismen die al aanwezig zijn op de internationale circuits.

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.

Over hetzelfde onderwerp

Tags