Afgelopen weekend in Tarragona,  Agustín Tapia won opnieuw een finale . Nog één, naast Arturo Coello tegen Chingotto/Galán  7 / 6 7 / 5  in een spannende en close wedstrijd, zoals ze er dit seizoen al zo vaak hebben gewonnen tegen het op één na grootste paar ter wereld.
Maar wat men zich zal herinneren, zijn niet de winnende slagen of de gewonnen trofee.  maar Tapia, in tranen, kon haar emotie niet bedwingen.  Een totale teleurstelling voor een speler die geschiedenis schrijft in zijn sport.

Een onstabiele top

We bewonderen kampioenen vaak om hun consistentie en hun vermogen om te winnen, soms vergeten we dat  Deze regelmaat heeft een prijs Aan de top staan is  om permanente druk uit te oefenen , het is altijd een kwestie van bevestigen, altijd aanwezig zijn, altijd je eigen status aannemen.

 Tapia, met Coello,  domineert al meer dan een jaar de padelwereld. Samen zijn ze het duo dat de concurrentie verslaat.  elke wedstrijd klinkt als een finale  voor hun tegenstanders. En terwijl de schijnwerpers de trofeeën belichten,  Niemand ziet de uitputting die achter de schermen ontstaat. 

Een handdruk… en dan totale ontspanning

De Argentijn hield het vol tot het einde. Tot aan de handdruk met zijn tegenstanders, als de voorbeeldige professional die hij is. En toen hij terugkwam op zijn stoel,  Tapia wendt zich tot zijn coach, Martín Canali Hij omhelst haar lang, gaat dan zitten, pakt zijn handdoek en  in tranen uitbarsten .

Een zeldzaam, bijna intiem tafereel, vastgelegd voor de ogen van duizenden toeschouwers.  Tapia, de nummer 1 van de wereld, heeft niet eens meer de kracht om te juichen.  Emotie neemt het over:  een ruwe release , die van een atleet die aan het einde van zijn Latijn is.

Het onzichtbare gezicht van de top

Aan de top van de padelwereld staan gaat niet alleen om schitteren. Het gaat om  ondersteunen van een permanent gewicht  : verwachtingen, mediadruk, fysieke inspanning, reizen en de verplichting om elk toernooi te winnen.
Tapia weet:  vallen zou makkelijker zijn dan daar blijven .

Deze uitmuntendheid, die wij toejuichen, is ook  vermoeiend Het vereist een stalen geest, een onberispelijk lichaam, lichamen die soms opgeven als  deze zondag na een 4e titel op rij .

De wapenstilstand, meer dan welkom

De P1 van Tarragona was het laatste toernooi voor  een maand vakantie Een ademtocht waar Tapia ongeduldig op leek te wachten.  Haar tranen zijn die van een bevrijding , maar mogelijk ook door een overstroming die wekenlang onder controle is gehouden.

De toernooien volgen elkaar op en  “El Mozart”  blijft in zijn bubbel, gekeerd naar de  pure prestatie  waarin hij toevoegt  magische momenten met bewegingen waarvan alleen hij het geheim kent.  
De tour stopt eigenlijk nooit, maar voor hem zou deze pauze wel eens de beste kunnen zijn.  essentieel om wat evenwicht te herwinnen  en laat ze achter  batterijen opgeladen bij P1 in Madrid  begin september.

Teo Vieau

Hij ontdekte padel in 2016 in Nantes en raakte al snel verslaafd aan de sport, waardoor hij zelfs de 474e plaats in Frankrijk bereikte. Commentator op Padel Mag TV, hij doet verslag van de verschillende toernooien in het Franse circuit en ook van de internationale toernooien die in Frankrijk worden georganiseerd!

Over hetzelfde onderwerp

Tags