Nicolas Rouanet, die momenteel deelneemt aan de FIP Silver Côte du Midi in Narbonne, sprak uitgebreid over zijn huidige situatie: zijn incidentele samenwerking met Adrien Maigret, zijn ambities voor het Franse nationale team, de redenen voor zijn niet-selectie voor het nationale trainingskamp, zijn verlangen naar stabiliteit en zijn visie op professioneel padel. Een ongefilterde dialoog, die helderheid en vastberadenheid combineert. 

Een eenmalige samenwerking met Adrien Maigret

 Nicolas Rouanet: 
"Met Adrien (Maigret) was het geen nieuwe samenwerking. Het was een toernooi als dit, omdat ik niemand had, en hij wilde nog een keer spelen vóór het trainingskamp van de Franse ploeg. Hij wilde dat, en hij wilde ook op links spelen."

De mogelijkheid om opnieuw verbinding te maken:
Het is alweer een tijdje geleden dat we samen speelden. Adrien nam een pauze met de geboorte van zijn dochter en hij is zich aan het verfijnen om er klaar voor te zijn. Het was niet het begin van een gezamenlijk project, maar een kans om weer samen te spelen.

Rouanet Maigret Narbonne

Onderliggende problemen... Frans team in het vizier?

Deze wedstrijd tegen twee rivaliserende Franse teams had een bijzondere betekenis.

 Rouanet: 
We wisten dat we meer in de gaten gehouden zouden worden dan anderen. Dit zijn wedstrijden die tellen. Zij zijn geselecteerd voor het trainingskamp, niet ik. Dus ze mogen ze niet verliezen. En ik moet ze winnen als ik hoop wil hebben om bij hen te komen of hun plaats in te nemen.

Over de druk:
"Natuurlijk is het belangrijk voor ons. Ook al was de wedstrijd zelf niet zo geweldig voor een van de vier, het zijn belangrijke wedstrijden."

Non-selectie: een voorproefje van déjà vu

Teleurgesteld, maar niet ontmoedigd. Rouanet blikt eerlijk terug op zijn mislukte oproep voor het uitgebreide trainingskamp van de Franse nationale ploeg.

 Rouanet: 
"Het was een verrassing, ja en nee. Vorig jaar was ik tiende Fransman, ze namen er zestien... en ik stond niet op de lijst. Dit jaar sta ik er nog steeds niet. Maar deze keer nam Pablo Ayma de tijd om me te schrijven. Hij legde uit dat hij de voorkeur gaf aan jonge mensen."

Hij beschrijft:
Hij had het over Pierre Vincent, Philemon Reichman, maar ook over Thomas Basso en Jérémy Robert. Hij wil ze graag voorstellen aan de eerste selectie, ook al denkt hij dat ze nog niet op mijn niveau zitten. Hij denkt ook aan het nationale team onder 18.

“Ik ga mijn eigen weg”

 Rouanet: 
Ik besefte dat ik er vlak achter zat. De beslissing zou de ene of de andere kant opslaan. Maar het raakt me niet. Ik ga mijn eigen weg, zonder al te veel lawaai te maken.

"Vandaag heb ik bijna 100 FIP-punten in zes maanden. Ik wil meedoen aan de grote toernooien. Natuurlijk, als ik word opgeroepen voor het trainingskamp of het Franse team, ben ik erbij. Maar ik speel niet alleen daarvoor."

Over zijn relatie met Pablo Ayma:
"Vroeger hadden we nooit iets geruild. Hij zag me laatst spelen, in Bordeaux. Hij had heel complimenteuze woorden, dat maakte me blij. Ik denk dat hij nu rekening met me houdt."

Zeer zware concurrentie... vooral rechts

 Rouanet: 
"Mijn plaats rechts is helemaal niet onbetwistbaar. Het niveau is erg hoog, hoger dan links. En bovendien zijn er veel linkshandigen. Met Tison, Guichard, Julien, Arthur Hugounenq, Nathan Courrin... De dichtheid is enorm."

Hij voegt toe:
Zelfs rechts zijn er een aantal zeer sterke rechtshandigen. En met slechts acht spelers per team moet je jezelf echt bewijzen. Je moet eropuit trekken en veel wedstrijden en punten pakken.

Hoogtepunten, dieptepunten en een verlangen om te bouwen

De afgelopen maanden waren niet altijd even makkelijk.

 Rouanet: 
"Ik heb veel tegenslagen gehad met mijn teamgenoten: blessures, ziektes... Het was niet mijn schuld. Het kostte me een paar wedstrijden. Maar het seizoen is lang. Ik zie het over meerdere jaren. Twee jaar geleden kende niemand me. Ik had meteen getekend om hier vandaag te zijn."

Over zijn continuïteitsproject:
"Een paar maanden geleden vertelde ik je dat ik eindelijk wilde settelen, een leven met iemand wilde opbouwen. En toen was er het verhaal met Pierre Vincent. We konden het goed met elkaar vinden, we speelden goed, maar hij raakte geblesseerd en veranderde zijn prioriteiten. Hij wil weer alleen in Frankrijk spelen, terwijl ik internationaal wil blijven spelen."

Spelen met Maigret: een kwestie van referentiepunten

 Rouanet: 
Deze maand speel ik drie toernooien met drie verschillende partners. Dat eist zijn tol. Adrien en ik missen een gevoel van richting. We weten nog niet wie wat neemt, wie wat doet.

Over de verloren wedstrijd in Narbonne:
"Ik weet niet echt waar ik me moet positioneren. Hij neemt veel ruimte in beslag. Ik ben te ver naar achteren gegaan. We hebben ook fouten gemaakt in de verdediging en met onze tactische intenties."

En meer in het algemeen over de moeilijkheid van het spelen met atypische profielen:
Adrien speelt op de halve volley, heel direct, dat is zijn kracht. Maar ik liet me meeslepen in dat ritme. Ik verloor mijn vermogen om te variëren, de bal naar mijn voeten te schuiven, te vertragen. Met andere partners doe ik dat natuurlijker. Hier kon ik mijn persoonlijke touch niet kwijt.

Een nieuwe dynamiek om op te bouwen

De maand juli staat symbool voor transitie.

 Rouanet: 
Volgende week speel ik met Isaac Huysveld, een Belg met wie ik vanaf augustus verschillende toernooien ga spelen. De week erna speel ik met Romain Sichez. We kunnen het heel goed met elkaar vinden; het klikte gewoon vanzelf.

Maar hij blijft duidelijk over wat hij zoekt:
Eerlijk gezegd vind ik deze one-shot-aanpak van padel met in elk toernooi een andere speler onzin. Je hebt de punten nodig, zeker, maar ik wil iets opbouwen met iemand.

En hij concludeert:
Ik wil het beste en het slechtste ervaren met iemand die dezelfde doelen heeft als ik. Het is geen individuele sport. Dat heb ik in tennis ervaren. Ik wil iets anders.

 Rouanet: 
"Er zijn veel positieve dingen gebeurd in deze eerste zes maanden, en ook een paar teleurstellingen. Maar ik ben hier, vastberaden en klaar om verder te gaan."

Franck Binisti

Franck Binisti ontdekte padel bij de Club des Pyramides in 2009 in de regio Parijs. Sindsdien maakt padel deel uit van zijn leven. Je ziet hem vaak door Frankrijk toeren om verslag te doen van grote Franse padelevenementen.

Over hetzelfde onderwerp

Tags